«Μποέμ» με συγκίνηση στην Οπερα Στανισλάφσκι της Μόσχας

click here - Puccini, Giacomo
Puccini, Giacomo

ΟΠΕΡΑ. Στο ερώτημα γιατί ελάχιστα έργα και ελάχιστοι καλλιτέχνες δικαιούνται να φέρουν «πάνω τους» την ανεξίτηλη σφραγίδα του επιθέτου «μοναδικό» ή «μοναδικός», η απάντηση είναι η διαχρονικότητά τους. Λαμπρό παράδειγμα αυτού αποτελεί η όπερα «Μποέμ» [La bohème] του Τζιάκομο Πουτσίνι [Giacomo Puccini], που από το 1996 παρουσιάζεται σε παραγωγή του θεάτρου Μπαλέτου και Όπερας Στανισλάφσκι στη Μόσχα, το οποίο φέτος γιορτάζει τα 90 χρόνια ζωής του με τη συγκλονιστική ερμηνεία της διάσημης Ρωσίδας σοπράνο Ολγκα Γκουριακόβα.

  • Ατμόσφαιρα και λάμψη

Αρκετά μέτρα πριν διαβείς την είσοδο του θεάτρου, ο συνωστισμός δεν είναι δύσκολο να σου δημιουργήσει την ψευδαίσθηση πως αναμένεται να παρακολουθήσεις παγκόσμια πρεμιέρα.

Εντός του θεάτρου η εικόνα παρόμοια, με τις γλυκύτατες ηλικιωμένες ταξιθέτριες που με περισσή ευγένεια τοποθετούν επιπλέον καθίσματα. Το σήκωμα της αυλαίας ελάχιστα λεπτά μετά ήταν αρκετό για να καταλάβω γιατί οι θεατές με την τεράστια κλασική μουσική παιδεία, πολλοί από τους οποίους έβλεπαν για πολλοστή φορά αυτή την «Μποέμ», ακούνητοι στις θέσεις τους έκλαιγαν και στο τέλος αποθέωσαν τους συντελεστές. Η σπουδαία αυτή όπερα του Πουτσίνι, που έκανε πρεμιέρα την 1η Φεβρουαρίου 1896 στο Βασιλικό Θέατρο του Τορίνου υπό τη διεύθυνση του Αρτούρο Τοσκανίνι, ευτύχησε να βρει στο θέατρο Στανισλάφσκι τη διεθνούς φήμης Ολγκα Γκουριακόβα, κάτοχο δύο Χρυσών Μασκών και παρασημοφορημένη από τον ίδιο τον Πούτιν. Ερμηνεύοντας με λυρικό τρόπο τον ρόλο της Μιμής, είχες την αίσθηση πως στα χέρια της κρατούσε ένα διαμάντι το οποίο, μέσα από τις συμπληγάδες του ρόλου, όχι απλά δεν γρατσουνίστηκε, αλλά αντίθετα στο φινάλε όλοι οι θεατές διέκριναν νέες παραδεισένιες αποχρώσεις. Ολα αυτά τη στιγμή που ενώ έκανε επίδειξη των φωνητικών της ικανοτήτων, για πολλαπλή φορά διαπιστώναμε πως αν η φύση και οι προσπάθειές της δεν της είχαν δώσει αυτές τις χορδές όμοιες ίσως με των Σειρήνων, τότε είναι βέβαιο πως θα ήταν μια εξαιρετική ηθοποιός. Αξιοι συνοδοιπόροι στη διαχρονική αυτή παραγωγή, ο εξαιρετικός τενόρος Αλεξέι Ντολγκόφ στον ρόλο του Ρούντολφ, η Ιρίνα Βάτσενκο (σοπράνο) στον ρόλο της Μιουζέτα και ο Αντρέι Μπατούρκιν (βαρύτονος) στον ρόλο του Σόναρ. Εφάμιλλης σημασίας με τις προσπάθειες των σολίστ αλλά και των μουσικών υπήρξαν η σκηνοθεσία και τα σκηνικά του Αλεξάντερ Τίτελ, ο οποίος χωρίς τίποτα το φανταχτερό έδωσε στην όπερα την ανθρώπινη διάσταση που της αρμόζει. http: //www. stanmus. ru/

  • ΜΟΣΧΑ, του ανταποκριτή της «Καθημερινής» [Tετάρτη, 28 Iανoυαρίου 2009] Αχιλλέα Πατσούκα
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: