Η Εθνική Λυρική Σκηνή ανοίγεται στην Ευρώπη

  • Της Νέλλης Aμπραβανέλ, Η Καθημερινή, Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

ΟΠΕΡΑ. Στην «Αριάδνη στη Νάξο» του Ρίχαρντ Στράους, η υψηλή κουλτούρα ανταγωνίζεται τη χαμηλή, η τσαχπίνα του δρόμου έρχεται σε αντιπαράθεση με την πριμαντόνα, και το αποτέλεσμα είναι ένα απολαυστικά και συνειδητά κιτς θέαμα που ρουφάει τον θεατή σε έναν κόσμο ηλεκτρισμένα αυτοαναφορικό.

Την Τρίτη το βράδυ, τα σκηνικά της νέας παραγωγής της «Αριάδνης στη Νάξο» στο Θέατρο Carlo Felice στη Γένοβα, έφεραν σφραγίδα ελληνική. Η γνωστή όπερα του Στράους, που ανέβηκε στην ιταλική πόλη αυτή την εβδομάδα, αποτελεί συμπαραγωγή του Θεάτρου Carlo Felice, της δικής μας Εθνικής Λυρικής Σκηνής και της Οπερας του Οβιέδο. Οι τρεις οργανισμοί συνεργάστηκαν στο επίπεδο της επιλογής των βασικών συντελεστών, όπως του σκηνοθέτη Philippe Arlaud, αναλαμβάνοντας ο καθένας και κάποιο μεγάλο κομμάτι της παραγωγής.

Το εσωτερικό του Θεάτρου Carlo Felice στη Γένοβα μοιάζει με ιταλική piazza. Δεξιά και αριστερά, λευκά μπαλκόνια στη θέση των θεωρείων και παραδοσιακά σκούρα πράσινα παντζούρια ξεφυτρώνουν από τις γκρίζες προσόψεις κτιρίων που μοιάζουν με σκηνικό. Ομως, το πραγματικό σκηνικό της όπερας που πρόκειται να παρακολουθήσουμε, δεν έχει αποκαλυφθεί ακόμα, καθώς οι καλοντυμένοι, αλλά όχι υπερβολικά στολισμένοι Ιταλοί, παίρνουν τις θέσεις τους χωρίς πολλές κοσμικές συναναστροφές. Για το ιταλικό κοινό, η όπερα είναι ένα συνηθισμένο θέαμα, μια μακριά παράδοση, και αυτό σημαίνει ότι το συγκεκριμένο κοινό είναι και το πιο αυστηρό από όλα.

  • Πρόλογος και πράξη

«Η Αριάδνη στη Νάξο» αποτελείται από δύο μέρη, έναν πρόλογο και μία πράξη. Στον πρόλογο, επικρατεί ένας συνωστισμός καθώς ένας μουσικός συνθέτης μαλώνει με τον αρχηγό ενός μουσικού θιάσου για το ποιος θα επικρατήσει επί σκηνής. Ο πόλεμος μεταξύ όπερας και Commedia de l’Arte καταλήγει σε μια ριψοκίνδυνη συμφωνία που θέλει και τις δύο ομάδες να παρουσιάσουν μαζί την κλασική «Αριάδνη». Η ατμόσφαιρα δεν παραπέμπει σε μια συγκεκριμένη εποχή, παρόλο που η συγκεκριμένη εκδοχή της όπερας γράφτηκε το 1915: μακριά φράκα συνυπάρχουν με πολύχρωμα κολάν, ενώ το σκηνικό ισορροπεί ανάμεσα σε αρχιτεκτονικές καμπύλες που θυμίζουν κάτι από Φρανκ Γκέρι και κατακόκκινα χείλια που αιωρούνται πάνω από τους ήρωες που παραπέμπουν στον περίφημο καναπέ του Νταλί. Το αποτέλεσμα είναι ένας φλύαρος ανταγωνισμός επί σκηνής, μία οικεία μάχη υψηλής και χαμηλής τέχνης που φτάνει επίτηδες στα άκρα. Από τους πανκ αρλεκίνους του ατίθασου θιάσου, στις σουρεαλιστικές πινελιές του σκηνικού, το θέαμα κολυμπάει συνειδητά μέσα στην αντιπαράθεση συμβόλων, πρωταγωνιστών και τέχνης.

Τα φώτα και τα «Μπράβα!» της βραδιάς όμως έκλεψε η Ελενα Μόζουκ, η Ρουμάνα σοπράνο που έπαιζε το ρόλο της Ζερμπινέτα, της πονηρής θεατρίνας που ξέρει να αποπλανεί τόσο τους άλλους χαρακτήρες όσο και το κοινό της.

Συμπτωματικά, αυτή η «εξαγωγή» της Εθνικής Λυρικής Σκηνής πραγματοποιείται στην πατρίδα του αρχιτέκτονα Ρέντσο Πιάνο, εμπνευστή της καινούργιας στέγης της Λυρικής, μέρος του Κέντρου Πολιτισμού Σταύρος Νιάρχος στο Φαληρικό Δέλτα. Η συμπαραγωγή αυτή σηματοδοτεί την αρχή μιας περιόδου εξωστρέφειας όπου ο ελληνικός οργανισμός συστήνεται επίσημα και ενεργά στην υπόλοιπη ευρωπαϊκή σκηνή. Σύμφωνα με τον Ηλία Τζεμπετονίδη, διευθυντή διανομών και καλλιτεχνικού προγραμματισμού της Λυρικής, «σκοπός είναι η τοποθέτηση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στον ευρωπαϊκό χάρτη». Με τη δημοφιλή προοπτική του αρχιτεκτονικού έργου στο Φάληρο, η συγκεκριμένη χρονική περίοδος αποτελεί ιδανική ευκαιρία για την ανάπτυξη μιας εξωστρεφούς πολιτικής. Το πρώτο βήμα ήταν η «Αριάδνη» που θα παρουσιαστεί του χρόνου στην Αθήνα, με νέα διανομή. Το πραγματικό στοίχημα όμως θα είναι η όπερα «Οι Πουριτανοί» του Μπελίνι, που παρουσιάζεται ήδη στο Αμστερνταμ και την οποία θα παρουσιάσει η Εθνική Λυρική Σκηνή στις 24, 26, 28 και 30 Απριλίου, σε συμπαραγωγή με την De Nederlandse Opera και το Theatre de Geneve. Εκεί, θα έχει και το ελληνικό κοινό την ευκαιρία να γευτεί από κοντά το πιο πρόσφατο σημαντικό εγχείρημα της Λυρικής.

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: