Φτηνός συνδικαλισμός – η «Ρούσαλκα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Αντί να κάνει επιδείξεις φτηνού εντυπωσιασμού και υποκριτικά μαθήματα ηθικολογίας, καλό θα ήταν η ορχήστρα της Εθνικής Λυρικής Σκηνής να ασχοληθεί επιτέλους με αυτό για το οποίο την πληρώνει η Πολιτεία: με τη δουλειά της. Να παίζει δηλαδή μουσική ως μια σύγχρονη ορχήστρα επαγγελματιών μουσικών και όχι ως συνδικαλιστές (διότι σε ουκ ολίγες περιπτώσεις η ίδια αυτή ορχήστρα έχει εκθέσει την ΕΛΣ με κακές ερμηνείες).

Αναφέρομαι βέβαια στα πρόσφατα, θλιβερά γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τις δύο πρώτες βραδιές στην παράσταση της «Ρούσαλκα» στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Συγκεκριμένα, στην αντίδραση της ορχήστρας της ΕΛΣ επειδή η σκηνοθέτις της παράστασης, Μάριον Βάσερμαν, επέλεξε σε μια σκηνή να παρουσιάσει ένα φιλί μεταξύ ανδρών. Τα γεγονότα που ακολούθησαν είναι πλέον γνωστά.

Είναι τρομερό όμως: μετά τη «ρηξικέλευθη» κατάληψη του θεάτρου Ολύμπια από «νέους καλλιτέχνες» επειδή, λέει, η ΕΛΣ ανέβαζε παραστάσεις εν μέσω Κατοχής κι Εμφυλίου (!), καλλιτέχνες πάλι, και αυτή τη φορά δικοί της, έρχονται για να της δώσουν μιαν ακόμα (χαριστική;) βολή. Είναι όμως καλλιτέχνες; Δεν είμαι σίγουρος, διότι αυτό που είδαμε προχθές δεν είναι παρά φτηνός συνδικαλισμός και δημοσιοϋπαλληλίκι του χειρίστου είδους (α ναι, σε αυτό είναι άριστοι επαγγελματίες) και μια αγοραία επίδειξη δύναμης: αν είχαν ενοχληθεί τόσο πολύ από τις επιλογές της σκηνοθέτιδος –που διόλου δεν όφειλε να ζητήσει τη γνώμη τους, μην τρελαθούμε τελείως πια– γιατί έπρεπε να περιμένουν να φτάσουμε στην πρεμιέρα για να κάνουν τη φιέστα τους; Και με τι τρόπο: επιβάλλοντας αυτή την άποψη με άκρως προσβλητικό και αυταρχικό τρόπο απέναντι στους συντελεστές της παράστασης και, πάνω απ’ όλα, στο κοινό της ΕΛΣ. Σε τελική ανάλυση, για να πούμε και τα αυτονόητα (εκεί φτάσαμε), το κοινό αυτό είναι που θα κρίνει την όποια παράσταση.

Αλλά, από την πλευρά τους, τα μέλη της ορχήστρας (άραγε έχουν όλα την ίδια άποψη με το συνδικαλιστικό τους όργανο;) καλά κάνουν. Διότι έχουν βρει και τα κάνουν, με αυτό το αναχρονιστικό προφίλ που συνδυάζει τον πασοκικό συνδικαλισμό της δεκαετίας του ’80 και τον οπισθοδρομισμό ακροδεξιών θρησκόληπτων στοιχείων. Η διοίκηση τι κάνει; Ετσι θα πάει η ΕΛΣ στο νέο της, σύγχρονο κτίριο; [Tου Ηλια Μαγκλινη, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tρίτη, 10 Mαρτίου 2009]

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: