Χορεύοντας με τις όπερες * Τάνχωυζερ, Ριγκολέτο, Τσάρος Σαλτάν, Απάχηδες των Αθηνών στη Λυρική

  • Πολλές οι σημαντικές παραστάσεις της Λυρικής Σκηνής που παρακολουθήσαμε τη φετινή σεζόν, με κορυφαία την όπερα του Ρίχαρντ Βάγκνερ «Τάνχωυζερ» (24/1 – 1/2).

«Τάνχωυζερ» του Βάγκνερ από τη Λυρική

Σε παραγωγή της Οπερας του Σαν Φρανσίσκο και σε συνεργασία με το Μέγαρο Μουσικής Αθηνών το μεγαλειώδες έργο βρήκε στην αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» τον κατάλληλο χώρο για να προβάλει τις αναμφισβήτητες αρετές του. Οι άριστες τεχνολογικές υποδομές του θεάτρου επέτρεψαν στο λιτό αλλά τόσο εντυπωσιακά λειτουργικό σκηνικό του Πολ Μπράουν (τέσσερις τεράστιες λευκές πόρτες δεξιά και αριστερά από τη σκηνή), μαζί με τους κατάλληλους εξαίρετους φωτισμούς του Ανταμ Σίλβερμαν, να μας μεταφέρουν από το Ορος της Αφροδίτης, με το συμβολικό καταπράσινο δέντρο των αθανάτων, σε άλλους τόπους, γήινους, όπου η θνητή ζωή φτάνει στο τέλος, όπως στην τελευταία πράξη μετά τον θάνατο της Ελίζαμπεθ, που δεσπόζει το ολόκληρο πια δέντρο. Εξαιρετικά μελετημένη, με έξυπνα ευρήματα, όπως η κυκλική φωτιά, η σκηνοθεσία του Γκράχαμ Βικ, στους σωστούς ρυθμούς, έδωσε την αρμόζουσα μεγαλοπρέπεια και χάρισε τη συγκινητική λύτρωση που απαιτεί το έργο. Δεν στάθηκε όμως στο ίδιο ύψος η χορογραφία του Ρον Χάουελ στην πρώτη πράξη. Είχε κάθε ευκαιρία να παρουσιάσει ένα θέαμα ελκυστικό από το γλεντοκόπι της θεάς του έρωτα, με πολύ χορό από τους καλούς χορευτές της Λυρικής, αλλά περιορίστηκε στις ίδιες επαναλαμβανόμενες συγκεχυμένες κινήσεις ανάμεσα σε ρομαντική και οργιαστική διάθεση.

* Τα πράγματα είναι πιο απλά για τον «Ριγκολέτο» του Τζουζέπε Βέρντι, σε νέα παραγωγή στο θέατρο «Ολύμπια» (19/12/08 – 6/1/09), σε σκηνοθεσία, σκηνικά, κοστούμια Νίκου Πετρόπουλου, ο οποίος μετέφερε με επιτυχία την εποχή της δημοφιλούς όπερας από το 1851 στο 1936, εποχή της αυθαίρετης εξουσίας κι έκλυσης των ηθών. Το γκρίζο χρώμα κυριαρχεί δένοντας ιδανικά με την ψυχική διάθεση των τραγουδιστών και το δράμα εκτυλίσσεται κάτω από τους επιδέξιους φωτισμούς του Τζουζέπε ντι Ιόριο. Ο Πέτρος Γάλλιας ανέλαβε με υπευθυνότητα την κίνηση και τη χορογραφία κρατώντας τους σωστούς χρόνους και δημιουργώντας ευφάνταστα σχήματα.

* Εως τις 12 Απριλίου 2009 θα παίζεται η νέα παραγωγή «Ο Τσάρος Σαλτάν, η όμορφη Τσαρέβνα και ο Μαγεμένος Κύκνος» στο θέατρο «Ακροπόλ» για τους μικρούς φίλους της Λυρικής. Με σφραγίδα επιτυχίας το όνομα της Κάρμεν Ρουγγέρη, σε σκηνοθεσία, κείμενο πρόζας και διασκευή, το έργο κυλάει αβίαστα κάτω από τα επιλεγμένα κομμάτια της ευμελούς μουσικής του Νικολάι Ρίμσκι Κόρσακοφ και τις ευφραδείς αφηγήσεις των τραγουδιστών – ηθοποιών. Στο ίδιο κλίμα ο Πέτρος Γάλλιας κίνησε περίτεχνα τους ποικιλόμορφους χαρακτήρες του παραμυθιού δίνοντας ζωντάνια και ανθρώπινη ανάσα, ενώ η Χριστίνα Κουλουμπή, με τα ονειρώδη, καλαίσθητα και τόσο ρωσικά σκηνικά και κοστούμια δημιούργησε το ιδανικό πλαίσιο για να σκορπίσει η μαγεία του φανταστικού σε μικρούς και μεγάλους. Περιμένουμε να δούμε τις δυνάμεις της και στην κεντρική σκηνή.

* Εως τις 12/4 και η νέα παραγωγή «Οι Απάχηδες των Αθηνών» στο «Ακροπόλ», σε διασκευή Ισίδωρου Σιδέρη, Κωνσταντίνας Ψωμά, που κατόρθωσαν να δώσουν νέα πνοή και υπόσταση στη δημοφιλή τρίπρακτη οπερέτα του Νίκου Χατζηαποστόλου. Με τη στιβαρή και ανάλαφρη σκηνοθεσία του Ισίδωρου Σιδέρη και τις χαριτωμένες, πολύχρωμες χορογραφίες του Κυριάκου Κοσμίδη, το ηθογράφημα της αθηναϊκής κοινωνίας του Μεσοπολέμου απέκτησε νέα λάμψη. Αρμοστά τα σκηνικά – κοστούμια του Γιάννη Κατρανίτσα.

  • Της ΜΙΡΚΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΑΔΗ-ΨΑΡΟΠΟΥΛΟΥ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 10/03/2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: