Αλφι Μπόου: «Αλλαξε τη ζωή μου η όπερα»

Ο Αλφι Μπόου πριν από μερικά χρόνια δεν ήταν παρά ένας απλός μαθητευόμενος μηχανικός που ψυχαγωγούσε τους συναδέλφους του τραγουδώντας. Σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες της

  • Ο Αλφι Μπόου πριν από μερικά χρόνια δεν ήταν παρά ένας απλός μαθητευόμενος μηχανικός που ψυχαγωγούσε τους συναδέλφους του τραγουδώντας. Σήμερα θεωρείται ένας από τους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες της Αγγλίας.
  • Ο διάσημος τενόρος Αλφι Μπόου, λίγο πριν από την εμφάνισή του στην Αθήνα, μιλά για τη φιλοδοξία του να φέρει τη νέα γενιά κοντά στην κλασική μουσική. Οταν ο Αλφι Μπόου πήγε στο Λονδίνο για να διεκδικήσει μια θέση στο Royal College of Music δεν είχε… «πού την κεφαλή κλίναι!». Ο μέχρι τότε μαθητευόμενος μηχανικός από το Λάνκασαϊρ χρειάστηκε να αντιμετωπίσει τα δύσκολα, αλλά δεν πτοήθηκε. Η αφοσίωσή του έπιασε τόπο, αφού μερικά χρόνια αργότερα είναι ένας από τους πιο επιτυχημένους καλλιτέχνες της Αγγλίας με δίσκους στις πρώτες θέσεις των τσαρτ και διακεκριμένους ρόλους επί σκηνής.

Ο διάσημος Βρετανός τενόρος θα κάνει την παρθενική του εμφάνιση στην Αθήνα στις 7 Απριλίου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών, σε μια μουσική διαδρομή που τα έχει όλα. Αριες από γνωστές και αγαπημένες όπερες («Ελιξίριο του έρωτα», «Τζάνι Σκίκι», «Ευγένιος Ονέγκιν»), ναπολιτάνικες καντσονέτες που τραγουδούν το πάθος και τον έρωτα, αλλά και ανοιξιάτικα ονειρικά ταξίδια στην Ιταλία («Τόρνα α Σουριέντο», «Πάρλα μι ντ’ αμόρε», «Κιτάρα Ρομάνα», «Γρανάδα»).

Πέρυσι o Αλφι Μπόου ήταν για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά υποψήφιος στα βρετανικά βραβεία κλασικής μουσικής, ο μοναδικός με υποψηφιότητες σε δύο κατηγορίες -καλύτερου άνδρα καλλιτέχνη και καλύτερου άλμπουμ. Καθόλου άσχημα για έναν καλλιτέχνη που «κατέβηκε» στη μητρόπολη της μουσικής βιομηχανίας της Αγγλίας με μοναδικές αποσκευές το ταλέντο του, τα όνειρά του και τη θέλησή του να πετύχει.

«Οταν έφθασα στο Λονδίνο, ελπίζοντας για μια θέση στο Royal College of Music, για μια-δυο νύχτες δεν είχα πού να μείνω. Ευτυχώς ήταν κατακαλόκαιρο και γίνονταν πολλά πάρτι! Σοβαρά, τώρα, δεν ήθελα να φύγω ηττημένος. Ηθελα να κυνηγήσω το όνειρό μου, να πετύχω τον στόχο μου. Κι αν αυτό σήμαινε ότι θα έπρεπε να κοιμάμαι κάθε βράδυ στο παγκάκι, θα το έκανα. Δεν ήθελα να αποτύχω ή να γυρίσω πίσω στην οικογένειά μου».

Κι όμως, πριν από μερικά χρόνια δεν ήταν παρά ένας απλός μαθητευόμενος μηχανικός που ψυχαγωγούσε τους συναδέλφους του τραγουδώντας. Μια μέρα τον άκουσε ένας πελάτης του συνεργείου ο οποίος τον συμβούλεψε να περάσει από οντισιόν για την περίφημη D’Oyly Carte touring company.

Πατέρας
Μπορεί από την περσινή τελετή των βρετανικών βραβείων κλασικής μουσικής να μην έφυγε κρατώντας κάποιο βραβείο, είχε όμως ήδη πάρει το μεγαλύτερο δώρο, μια υγιέστατη κόρη, αφού η σύζυγός του γέννησε κατά τη διάρκειά της. «Ημουν πολύ ενθουσιασμένος γιατί θα παραλάμβανα το μεγαλύτερο βραβείο στη ζωή μου, την κόρη μου», θυμάται. «Το να είσαι πατέρας είναι το καλύτερο πράγμα στον κόσμο, η ευτυχία που φέρνει είναι απίστευτη. Η ζωή μου έχει αλλάξει πλέον ριζικά. Εχω μια αίσθηση αποφασιστικότητας και δέσμευσης σε ό,τι κι αν κάνω, όχι πως δεν ήμουν έτσι και πριν, απλά τώρα το νιώθω πιο έντονα».

Η σχέση του Αλφι Μπόου με τη μουσική, και μάλιστα με την κλασική μουσική, ξεκινάει από εκείνα τα απογεύματα της Κυριακής, όπου όλη η οικογένεια, καθισμένη γύρω από το τραπέζι, άκουγε τον τενόρο Richard Tauber, αγαπημένο καλλιτέχνη του πατέρα του.

Τότε ο Μπόου το μόνο που ήθελε ήταν να παίζει ποδόσφαιρο. Δεν ήταν παρά στα 14 που αποφάσισε, με την παραίνεση της αδελφής του, να ασχοληθεί με τη μουσική και να γίνει μέλος μιας ερασιτεχνικής όπερας, μόνο και μόνο επειδή ήταν πεπεισμένος ότι έτσι θα άρεσε περισσότερο στα κορίτσια!

Σήμερα η φιλοδοξία του είναι «να φέρει την κλασική μουσική κοντά σε νέο κοινό». «Υπάρχει η εντύπωση ότι η κλασική μουσική και η όπερα απευθύνονται σε μια μικρή ελίτ. Νομίζω ότι ο φόβος προέρχεται περισσότερο από το ίδιο το κοινό. Είναι ο φόβος του καινούργιου. Δεν χρειάζεται όμως να καταλαβαίνει κάποιος τα πάντα για την όπερα για να μπορέσει να εκτιμήσει αυτήν τη μορφή τέχνης. Για τον λόγο αυτό το θεωρώ πολύ σημαντικό να μπορέσω να έρθω περισσότερο κοντά στη νέα γενιά», εξηγεί.

Η επιτυχία δεν φαίνεται να τον έχει, προς το παρόν, «διαβρώσει». «Μου αρέσει να έχω την ορχήστρα μαζί μου επάνω στη σκηνή, γιατί αυτό με κάνει να νιώθω μέλος της ορχήστρας και μέλος της ομάδας. Η φωνή είναι ακόμη ένα όργανο επί σκηνής και όλοι επί σκηνής κάνουν κάτι πολύ σημαντικό. Το γεγονός ότι ερμηνεύω το τραγούδι είναι απλά μια άλλη όψη της ίδιας μουσικής». Τόσο απλά; ‘H μήπως η ερμηνεία από μόνη της χρειάζεται κι άλλες παραμέτρους; «Νομίζω ότι πρέπει να νιώθει κανείς το τραγούδι, να νιώθει τον ρόλο, τι λέει. Είναι βασικό να καταλαβαίνεις για τι πράγμα μιλάει το τραγούδι. Αν πιστεύεις αυτό που τραγουδάς, τότε μπορείς να το ερμηνεύσεις. Μερικοί ηθοποιοί λένε ότι πρέπει να γίνεις ένα με τον χαρακτήρα που υποδύεσαι. Δεν μπορείς να το κάνεις αυτό, μπορείς να νιώσεις τον χαρακτήρα, να προσπαθήσεις να εκφράσεις αυτό που εκείνος νιώθει. Αυτό προσπαθώ να κάνω κι εγώ».

  • Η ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΣΥΝΑΥΛΙΑΣ

Ρεσιτάλ του Αλφι Μπόου στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών (Αίθουσα Φίλων της Μουσικής) την Τρίτη 7 Απριλίου. Πληροφορίες-Εισιτήρια: 210-7282333, http://www.megaron.gr. Τιμές: €85 (Διακεκριμένη), €45 (Α’ Ζώνη), €35 (Β’ Ζώνη), €25 (Γ’ Ζώνη), €5 (φοιτητικό).

  • Αντιγόνη Κάραλη, ΕΘΝΟΣ, 29/03/2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: