Archive for Σεπτεμβρίου 2009

Ο «Ντον Τζοβάνι» δεν σηκώνει αστεία

  • Η ΟΠΕΡΑ ΤΟΥ ΜΟΤΣΑΡΤ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
  • Ηχοι ζωντανοί
  • Του ΓΙΑΝΝΗ ΣΒΩΛΟΥ, Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 30 Σεπτεμβρίου 2009

Με «Ντον Τζοβάνι» του Μότσαρτ εγκαινίασε την καλλιτεχνική της περίοδο 2009-10 η Οπερα Θεσσαλονίκης. Συμμετείχαν πολυπληθής, διπλή διανομή κυρίως Ελλήνων μονωδών, η Μικτή Χορωδία Θεσσαλονίκης και βουλγαρικό ορχηστρικό σύνολο υπό τη διεύθυνση του αρχιμουσικού Νίκου Αθηναίου.

Παρ' ολίγον βιασθείσα από τον Ντον Τζοβάνι, η Ντόνα Αννα (Μαρία Κόκκα) καταρρέει συντετριμμένη στα χέρια του μέλλοντος συζύγου της (Μάριο Τσεφίρι) στη θέα τού μόλις φονευμένου πατέρα της (Σάιμον Εστες)

Παρ’ ολίγον βιασθείσα από τον Ντον Τζοβάνι, η Ντόνα Αννα (Μαρία Κόκκα) καταρρέει συντετριμμένη στα χέρια του μέλλοντος συζύγου της (Μάριο Τσεφίρι) στη θέα τού μόλις φονευμένου πατέρα της (Σάιμον Εστες)

Εργο πολυσήμαντο, κομβικό στην εξέλιξη της λυρικής τέχνης, ο «Ντον Τζοβάνι» συγκαταλέγεται στις ξεχωριστές εκείνες όπερες που κέρδισαν εξ αρχής σταθερή θέση στο ενεργό ρεπερτόριο των λυρικών θεάτρων. Οχι τυχαία, κάθε σύγχρονη αναβίωσή της απαιτεί ακμαίους, ικανούς μουσικούς και ακόμη ικανότερο σκηνοθέτη: οτιδήποτε λιγότερο οδηγεί εύκολα σε γραφικότητες, μετριότητα, πλήξη ή, ακόμη χειρότερα, σε καταστροφή. Οι ενημερωμένοι φιλόμουσοι ασφαλώς γνωρίζουν ουκ ολίγες περιπτώσεις τέτοιων αποτυχιών που φέρουν υπογραφές κορυφαίων θεατρανθρώπων…

Το φθινόπωρο του 2006, η περιπετειώδης, πρόωρα τερματισμένη θητεία του Στέφανου Λαζαρίδη στην ΕΛΣ -την οποία σύντομα θα καταλήξουμε να αναπολούμε με πίκρα ως «χαμένη άνοιξη»!- είχε ξεκινήσει με μια μουσικά και σκηνικά συναρπαστική παραγωγή του «Ντον Τζοβάνι» σε σκηνοθεσία Αϊκε Γκραμς. Ηταν ένα μείζον κατόρθωμα, σπάνιο επί ελληνικού εδάφους παράδειγμα αριστοτεχνικής personenregie, δηλαδή σκηνοθεσίας εστιασμένης στους μονωδούς/ηθοποιούς. Ακριβώς στο αντίθετο άκρο κινήθηκε η παράσταση που είδαμε στην τραγικά μισοάδεια αίθουσα του Μεγάρου Μακεδονικών Σπουδών (20/9/2009).

Η παραγωγή έπασχε από ατελές στίγμα, έλλειψη δυναμισμού, προφανείς αστοχίες και απουσία συναίσθησης φωνητικών και δραματικών μεγεθών. Το με ποια κριτήρια ανατέθηκε στη μη έχουσα εμπειρία από όπερα Φωτεινή Μπαξεβάνη να σκηνοθετήσει «Ντον Τζοβάνι», το γνωρίζουν εκείνοι που την επέλεξαν. Η πρότασή της υπήρξε συμβατική, αμήχανη, επιφανειακή και άμουση. Αφησε ανεκμετάλλευτες τις προφανείς αρετές των ερμηνευτών, εξέθεσε τις αδυναμίες τους και, αγνοώντας την πολυδιάστατη δυναμική των διαπροσωπικών σχέσεων, εξαντλήθηκε σε μετωπικές τοποθετήσεις μονωδών, άσχετες κινήσεις της χορωδίας και διακοσμητικά, εκτός θέματος ευρήματα. Γράμμα κενό απέμεινε ο αμφισήμαντος χαρακτηρισμός του έργου ως «dramma giocoso».

Το διάτρητο, γεμάτο φυγές σκηνικό τού Σωτήρη Στέλιου -ένας κλιμακωτός, ημικυκλικός μπαρόκ κήπος με επάλληλες κιονοστοιχίες και στοές σκεπασμένες από κισσό- πρόσφερε μύριες ευκαιρίες για χωροθετήσεις της δράσης αλλά αφέθηκε συχνά ανεκμετάλλευτο και επιπλέον φωτίστηκε ατελέστατα και αντιατμοσφαιρικά. Συμβατικά, δίχως ιδιαίτερο ενδιαφέρον πρόβαλαν τα κουστούμια εποχής της Αλεξίας Θεοδωράκη.

Σε μουσικό επίπεδο τα πράγματα υπήρξαν γενικώς καλά, αν και σημειακώς άνισα. Επικεφαλής της πρώτης διανομής ήταν ο Γιάννης Γιαννίσης, καλλιτεχνικός διευθυντής της Οπερας Θεσσαλονίκης. Εμπειρος, ακμαίος βαρύτονος με επιβλητική παρουσία, ήταν ένας Ντον Τζοβάνι φωνητικά ρωμαλέος, καλαίσθητα τραγουδισμένος, με έμφαση στη μελωδικότητα και την ακρίβεια της φραστικής. Δίπλα του, ο φωνητικά αξιοπρεπής Λεπορέλο του βαθύφωνου Δημήτρη Κασιούμη πρόβαλε άνευρος και συμβατικός.

Το ζεύγος αρραβωνιασμένων ευγενών, που το τραυματίζει ανεπανόρθωτα η βάναυση εισβολή του αμοραλιστή γυναικοκατακτητή, ενσάρκωσαν ο Μάριο Τσεφίρι και η Μαρία Κόκκα (Ντόνα Αννα). Σε μια από τις καλύτερες εγχώριες εμφανίσεις του, ο Ελληνας τενόρος απέδωσε τον δύσκολο ρόλο του Ντον Οτάβιο με άνεση, ευγένεια και αυτοπεποίθηση, χαρίζοντάς μας έναν χείμαρρο καλαίσθητου, δεξιοτεχνικά ασφαλούς τραγουδιού! Μοιραία, η δική του λαμπερή παρουσία -οποία αστόχαστη αντιπαράθεση!- επισκίασε πλήρως τη φωνητικά αδύναμη, παρ’ ότι όλως ευπαρουσίαστη και ελεύθερη λαθών Ντόνα Αννα της υψιφώνου Μαρίας Κόκκα.

Τον ρόλο της Ντόνα Ελβίρας, της αποδιωγμένης ερωμένης του Ντον Τζοβάνι, ενσάρκωσε με ασίγαστο πάθος και πληθωρική, μουσικά αψεγάδιαστη φωνητική παρουσία η υψίφωνος Σοφία Βογιατζόγλου-Μητροπούλου· κάθε που εισέβαλλε στη σκηνή, η θερμοκρασία της παράστασης ανέβαινε! Φωνητικά εύστοχη, σκηνικά ισορροπημένη ήταν η απόδοση του ζεύγους Τσερλίνα-Μαζέτο από την υψίφωνο Μαριάννα Μανσόλα και τον βαθύφωνο Πέτρο Μαγουλά.

Ο παλαίμαχος, πλην αξιόμαχος, Αμερικανός μπασοβαρύτονος Σάιμον Εστες -πρώτος έγχρωμος Ολλανδός στο Μπάιροϊτ (1978)- εξασφάλισε με άνεση το απαραίτητο βάρος στον σύντομο ρόλο του Ταξιάρχη. Το βουλγαρικό σύνολο έπαιξε με αψεγάδιαστη ορθοτονία, διαφανή ήχο και αίσθηση του ύφους της μουσικής. Ο αρχιμουσικός Νίκος Αθηναίος διηύθυνε με ακρίβεια, παρ’ ότι δεν κατάφερε πάντα να συντονίσει τα σύνολα. *

ΥΓ.: Στη Θεσσαλονίκη προσφέρουν παραγωγές όπερας, και συνεπώς δαπανούν για το πολυέξοδο αυτό είδος, τρεις φορείς: Οπερα Θεσσαλονίκης, Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης, Δημήτρια. Ωστόσο, ουδείς διαθέτει δομή λυρικού θεσμού με μόνιμο ανθρώπινο δυναμικό (ορχήστρα, χορωδία, σώμα τραγουδιστών). Μήπως κάτι πρέπει ν’ αλλάξει; Ειδικά στους οικονομικά χαλεπούς καιρούς που διάγουμε…

Advertisements

Προσωρινή λύση στο αδιέξοδο της Λυρικής

Μέσα στην πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Εθνική Λυρική Σκηνή με την αύξηση του οικονομικού της ελλείμματος στο ύψος του ποσού των 10.000.000 ευρώ περίπου και με την ταυτόχρονη παραίτηση του προέδρου της κ. Οδυσσέα Κυριακόπουλου, εμφανίστηκε μια πρώτη θετική ενέργεια από το ΥΠΠΟ.

Ύστερα από προσωπική πρωτοβουλία του αντιπροέδρου του Δ. Σ της Εθνικής Λυρικής Σκηνής κ. Αθανασίου Θεοδωρόπουλου το ΥΠΠΟ ανακοίνωσε την έκτακτη επιχορήγηση ποσού 2.000.000 ευρώ.

Ο πρόεδρος της ΕΛΣ Οδυσσέας Κυριακόπουλος, υπέβαλε πριν δύο εβδομάδες την παραίτησή του στον Υπουργό Πολιτισμού, επικαλούμενος τα δισβάσταχτα οικονομικά χρέη του Οργανισμού. Ο κ. Κυριακόπουλος επεσήμανε μάλιστα πως οι ελλειπείς προσπάθειες της Πολιτείας για περιορισμό του ελλείμματος τον κατέστησαν ασυνεπή στις υποχρεώσεις της ΕΛΣ προς τρίτους, με αποτέλεσμα να κιδυνεύει ακόμη και το ποινικό του μητρώο.

Μετά την παραίτηση του κ. Κυριακόπουλου το ΥΠΠΟ απήντησε ότι «λόγω ευαισθησίας για την προεκλογική περίοδο, δεν πρόκειται να προβεί σε διορισμό νέου προέδρου τού Δ.Σ μέχρι την ημερομηνία τέλεσης των εκλογών». Ενώ όσον αφορά στο οικονομικό αδιέξοδο του Οργανισμού υποστήριξε ότι «οι τρέχουσες δαπάνες εξυπηρετούνται κανονικά και δεν επηρεάζονται από την παραίτηση του προέδρου. Εχει ήδη κινηθεί η διαδικασία για να πιστωθεί το ποσόν του 1 εκατ. ευρώ την επόμενη εβδομάδα».

Η Εθνική Λυρική Σκηνή, ευρισκόμενη σε δεινή οικονομική κατάσταση και περιμένοντας να λάβει την τελευταία δόση της τακτικής επιχορήγησης στα μέσα του μηνός Οκτωβρίου, έλαβε μέσα στον μήνα Σεπτέμβρη το ποσό των 2.000.000 ευρώ που τουλάχιστον εξασφαλίζει την πληρωμή της τρέχουσας μισθοδοσίας. Πρόσφατα το Ιδρυμα Σταύρος Νιάρχος έχτισε το νέο υπερσύγχρονο κτίριο της Λυρικής και της Βιβλιοθήκης στο Πάρκο στο Δέλτα Φαλήρου. [enet.gr, 17:14 Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009]

Έκτακτη επιχορήγηση 2 εκατομμυρίων ευρώ στην Εθνική Λυρική Σκηνή

Έκτακτη επιχορήγηση 2 εκατομμυρίων ευρώ έλαβε η Εθνική Λυρική Σκηνή, όπως έγινε γνωστό την Τρίτη. Σε ανακοίνωση που εξέδωσε η διοίκηση της Εθνικής Λυρικής Σκηνής αναφέρονται τα εξής: «Μέσα στην πολύ δύσκολη οικονομική κατάσταση που βρίσκεται σήμερα η Εθνική Λυρική Σκηνή με την αύξηση του οικονομικού της ελλείμματος στο ύψος του ποσού των 10.000.000 ευρώ περίπου και με την ταυτόχρονη παραίτηση του προέδρου της κ. Οδυσσέα Κυριακόπουλου, εμφανίστηκε μια πρώτη θετική ενέργεια που αφορά στην έκτακτη επιχορήγηση ποσού 2.000.000 ευρώ, μετά από προσωπική πρωτοβουλία του αντιπροέδρου του ΔΣ της ΕΛΣ κ. Αθανασίου Θεοδωρόπουλου.

» Έτσι, η Εθνική Λυρική Σκηνή, ευρισκόμενη σε δεινή οικονομική κατάσταση και περιμένοντας να λάβει την τελευταία δόση της τακτικής επιχορήγησης στα μέσα του μηνός Οκτωβρίου, έλαβε μέσα στον μήνα Σεπτέμβρη το προαναφερόμενο ποσό, που τουλάχιστον εξασφαλίζει την πληρωμή της τρέχουσας μισθοδοσίας».

ΕΚΛΟΓΕΣ 2009 Εθνική Λυρική σε τεντωμένο σχοινί

Eν αρχή ήσαν τα γεγονότα. Η πρόσφατη παραίτηση του κ. Οδυσσέα Κυριακόπουλου από τη θέση του προέδρου του ΔΣ άνοιξε εκ νέου τον ασκό του Αιόλου στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Η αλήθεια είναι ότι τα τελευταία τρία χρόνια- από την τοποθέτηση, δηλαδή, τουΣτέφανου Λαζαρίδη στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή και κυρίως μετά την αποπομπή του στο πέρας της πρώτης του, μόλις, καλλιτεχνικής περιόδου- οι αναταράξεις στην ΕΛΣ κάθε άλλο παρά έλειψαν. Αντεγκλήσεις- σε υψηλούς τόνους ενίοτε- ανάμεσα στη διοίκηση και στα σωματεία εργαζομένων, φαιδρότητες όπως η προ μηνών έξωθεν κατάληψη και η αδυναμία των αρμοδίων να προστατεύσουν το «Ολύμπια» με αποτέλεσμα τα προσκόμματα που προκλήθηκαν στη λειτουργία του το εν λόγω διάστημα, παρατράγουδα τύπου «Ρούσαλκα» με τις σκηνές απείρου κάλλους εκτός αλλά και εντός του θεάτρου, η συζήτηση περί της διατήρησης ή μη του «Ακροπόλ» ήταν μερικά μόνο από τα πλέον πρόσφατα επεισόδια του σίριαλ.

Από την άλλη πλευρά, εν τούτοις, ένας αντικειμενικός και ενημερωμένος ως προς το σύγχρονο τοπίο της όπερας παρατηρητής οφείλει να σημειώσει τις όποιες προσπάθειες έγιναν κατά την τελευταία αυτή τριετία – περίοδο κατά την οποία άλλωστε δρομολογήθηκανν εξελίξεις και στο χρονίζον κτιριακό της πρόβλημα με την ανακοίνωση της δωρεάς του Ιδρύματος Νιάρχου- ώστε η ΕΛΣ να παρακολουθήσει στο μέτρο του δυνατού τις διεθνείς εξελίξεις (προσπάθειες εξεύρεσης ιδιωτικών χορηγιών, συνεργασίες με μεγάλα λυρικά θέατρα του εξωτερικού, συμπαραγωγές κ.ά.). Παραιτούμενος από τη θέση του προέδρου του ΔΣ ο κ. Κυριακόπουλος έκανε λόγο για οικονομικό αδιέξοδο αλλά και πλήρη απουσία μάνατζμεντ από την Εθνική Λυρική Σκηνή. Οπως χαρακτηριστικά ανέφερε στο κείμενο της παραίτησής του ο πρώην πρόεδρος του ΣΕΒ«τα χρέη της Λυρικής προς τράπεζες,προμηθευτές, ΙΚΑ, αμοιβές εργαζομένων και τρίτους ξεπερνούν τα 10 εκατομμύρια ευρώ».Σε ό,τι αφορά την επόμενη ημέρα, σε μετέπειτα συνεδρίασή του το ΔΣ μεταξύ άλλων αποφάσισε την περικοπή του προϋπολογισμένου κόστους των παραγωγών της καλλιτεχνικής περιόδου 2009-2010 κατά 1.100.000 ευρώ, με αποτέλεσμα την αναπροσαρμογή του προγράμματος το οποίο είχε αρχικά ανακοινωθεί. Τα σωματεία, από την πλευρά τους, προέβησαν στις δικές τους εκτιμήσεις ζητώντας παράλληλα την ανάληψη ευθυνών. Η αλήθεια είναι ότι μέσα σε αυτό το σύνθετο τοπίο ό,τι πραγματικά προέχει είναι η διασφάλιση μιας υγιούς πορείας για την ΕΛΣ. Με γνώση, προοπτική, ευαισθησία αλλά και τόλμη. Παράταση της κρίσης- το έχουμε άλλωστε ξαναγράψει- θα σημάνει την περιθωριοποίηση της Λυρικής στερώντας της τη δυνατότητα να αναπτύξει και να διευρύνει την απήχησή της στο κοινό. Μια τέτοια ζοφερή εξέλιξη θα έχει αναμφίβολα μόνο χαμένους…

  • της IΣΜΑΣ M. TΟΥΛΑΤΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2009

Ο πολιτισμός δε χωρά έννοιες όπως εμπορευματοποίηση…

Eurokinissi

Αντιμέτωπη με μια κρατική πολιτιστική πολιτική, που στοχεύει στην ολοκληρωτική μετατροπή του πολιτιστικού τομέα του τόπου μας σε πεδίο καπιταλιστικής κερδοφορίας και ιδεολογικής χειραγώγησης, βρίσκεται η Εθνική Λυρική Σκηνή. Πρόκειται για πολιτική που συγκεκριμενοποιήθηκε σε επίπεδο Ευρωπαϊκής Ενωσης με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ και της οποίας χαρακτηριστικό παράδειγμα εφαρμογής της στην ΕΛΣ αποτελούν ο νόμος 2084/92 (Σιούφα) – που αύξησε το όριο ηλικίας συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα βαρέα και ανθυγιεινά (αποτέλεσμα οι τραγουδιστές της όπερας, οι πνευστοί της ορχήστρας και οι χορευτές του μπαλέτου να συνταξιοδοτούνται στα 60) και ο νόμος 2273/94 του ΠΑΣΟΚ που μετέτρεψε τη Λυρική σε ΝΠΙΔ, στο όνομα της διοικητικής αυτοτέλειας και της οικονομικής ευελιξίας.Εκτοτε, όπως αναφέρουν συνδικαλιστές του Σωματείου Χορωδών ΕΛΣ, η Λυρική λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια διαχείρισης, υπακούοντας στις απαιτήσεις του εγχώριου αλλά και του ξένου κεφαλαίου, στη λογική της πλήρους εμπορευματοποίησης του πολιτισμού και της ταύτισής του με έννοιες όπως επιχειρηματικότητα και ανταποδοτικότητα. Η ΝΔ, συνεχίζοντας την ίδια πολιτική, εισήγαγε τους μάνατζερ για τον δήθεν οικονομικό εξορθολογισμό στη διοίκηση της ΕΛΣ και σε συνδυασμό με τη μόνιμη υποχρηματοδότηση του θεάτρου δημιούργησαν ένα έλλειμμα της τάξης των 12 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων τα 3,5 εκατ. ευρώ είναι ασφαλιστικές οφειλές προς το ΙΚΑ.

Εργαζόμενοι της Λυρικής μπροστά από το ΥΠΠΟ

Σήμερα, τονίζουν οι ίδιοι συνδικαλιστές, τα αποτελέσματα τα βιώνουν πρώτοι απ’ όλους οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, που για πολλοστή φορά δεν πληρώθηκαν στην ώρα τους. Ταυτόχρονα, ακούγονται αντιδραστικές απόψεις περί μεριδίου ευθύνης τους, εξαιτίας των διεκδικήσεών τους, προτάσεις για αναστολή λειτουργίας της ΕΛΣ, ενώ προκλητικότατη χαρακτηρίζουν τη στάση συνδικαλιστών που πρόσκεινται στο ΠΑΣΟΚ που προσπαθούν να χειραγωγήσουν τους εργαζόμενους και να κατευνάσουν τις αντιδράσεις τους ενόψει εκλογών.Αυτά συμβαίνουν ενώ δεν έχουν περάσει ούτε δύο μήνες από την υπερψήφιση στη Βουλή, από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑ.Ο.Σ., της ληστρικής σύμβασης του δημοσίου με το «Ιδρυμα Στ. Νιάρχος» και αφορά στην παράδοση της Λυρικής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης στους κατά τ’ άλλα «ευεργέτες», που θα χρηματοδοτούνται για τη δωρεά τους από το κράτος, με πακτωλό εκατομμυρίων για 100 χρόνια. Επίσης, με τις απαιτήσεις του Ιδρύματος, θα αλλάξει το πλαίσιο λειτουργίας της ΕΛΣ στην κατεύθυνση της μείωσης του προσωπικού, κατάργησης κλάδων εργαζομένων, ελαστικών μορφών απασχόλησης, εθελοντισμού, προγραμμάτων stage, κλπ.

Οι εργαζόμενοι της Λυρικής αλλά και ο λαός δεν πρέπει να ανεχθούν αυτή την κατάσταση, υπογραμμίζουν οι συνδικαλιστές του Σωματείου Χορωδών. Πρέπει να αντιδράσουν, να συνταχθούν στο πλευρό των ταξικών δυνάμεων, που παλεύουν για έναν άλλο πολιτισμό, πέρα από ιδιωτικά συμφέροντα, από την εμπορευματοποίηση και την πολιτιστική και μορφωτική υποβάθμιση. Για μια Λυρική Σκηνή που θα παράγει καλλιτεχνικό έργο υψηλού επιπέδου, με φτηνό εισιτήριο για να είναι προσιτή στα λαϊκά στρώματα και όχι όπως συμβαίνει τώρα με τα εισιτήρια των 40 και 50 ευρώ. Με ελεύθερη είσοδο για μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές. Για μια δημόσια Εθνική Λυρική Σκηνή με κάλυψη όλων των εξόδων της, αλλά και της μισθοδοσίας, αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό. Τονίζουν, επίσης, την ανάγκη κατάργησης των νόμων 2084/92 και 2273/94 του ΠΑΣΟΚ και ακύρωση της σύμβασης με το «Ιδρυμα Στ. Νιάρχος», την άμεση κάλυψη του ελλείμματος και το να μην υπάρξει καμία αναστολή εργασιών ή αλλαγή στον προγραμματισμό της τρέχουσας καλλιτεχνικής περιόδου, καθώς και τη διασφάλιση σταθερής και πλήρους απασχόλησης για τους εργαζόμενους και μετατροπή όσων καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε αορίστου χρόνου.

Από κινητοποίηση διαμαρτυρίας των εργαζομένων της ΕΛΣ (23/7/2009) ενάντια στην εκχώρηση της Λυρικής στο «Ιδρυμα Στ. Νιάρχος»
Eurokinissi

Ο πολιτισμός που θέλουμε δε χωράει έννοιες όπως εμπορευματοποίηση, υπογραμμίζουν. Μόνο έτσι η τέχνη θα μπορέσει να διαπαιδαγωγεί, να προβάλλει αξίες και να σφυρηλατεί συνειδήσεις. Να γίνεται αντίβαρο στην υποκουλτούρα. Για να ικανοποιούνται οι πραγματικές λαϊκές ανάγκες και για να υπάρχει ουσιαστική επαφή του λαού με τα αγαθά της τέχνης και του πολιτισμού. [Ριζοσπάστης, 27/09/2009]

— Τροποποίηση για επιχειρηματική δράση;

Μια «Κόρη» ανοίγει το πρόγραμμα της Λυρικής για τη σεζόν 2009-2010

Στιγμιότυπο από το μπαλέτο «Κακοφυλαγμένη κόρη», με το οποίο ανοίγει στις 23 Οκτωβρίου το εφετινό πρόγραμμα της Λυρικής

Με το μπαλέτο «Κακοφυλαγμένη κόρη» σε χορογραφία Φρέντερικ Αστον ανοίγει τελικά στις 23 Οκτωβρίου η εφετινή αυλαία της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο θέατρο Ολύμπια. Θα ακολουθήσουν η όπερα του ΡίχαρντΣτράους «Αριάδνη στη Νάξο» στις 21 Νοεμβρίου και ο βερντιανός «Ριγκολέτο» στις 13 Δεκεμβρίου.

Σε ό,τι αφορά το υπόλοιπο πρόγραμμα, μετά τις τροποποιήσεις που κρίθηκαν αναγκαίες στο πλαίσιο της απόφασης του ΔΣ της ΕΛΣ να περικοπεί το αρχικώς προϋπολογισμένο κόστος των παραγωγών κατά 1,1 εκατ. ευρώ, δεδομένων των οικονομικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η Λυρική, διαμορφώνεται ως εξής: Στις 12 Δεκεμβρίου αναμένεται η πρεμιέρα της οπερέτας του ΚώσταΓιαννίδη «Το μικρόβιο του έρωτα» στο Ακροπόλ, ενώ οι παραστάσεις για τα παιδιά με τη «Νυχτερίδα» του Γιόχαν Στράους θα αρχίσουν στις 24/12 στο ίδιο θέατρο.

Στις νέες παραγωγές που θα ανέβουν στο Ολύμπια συγκαταλέγονται, μεταξύ άλλων, η «Εμίλια ντι Λίβερπουλ» του Ντονιτσέτι (Μάρτιος 2010) και ο «Πειρατής» του Μπελίνι (Μάρτιος 2010). Στην Αίθουσα «Αλεξάνδρα Τριάντη» του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών θα παρουσιαστούν σε συμπαραγωγή με τον ΟΜΜΑ η όπερα «Χορός μεταμφιεσμένων» του ΤζιουζέπεΒέρντι (Ιανουάριος 2010) και η «Μαντάμα Μπατερφλάι» του Πουτσίνι (ΦεβρουάριοςΜάρτιος 2010). Το πρόγραμμα της χειμερινής σεζόν πλαισιώνεται από συναυλίες της Ορχήστρας Δωματίου της ΕΛΣ και βραδιές μπαλέτου. Εκκρεμούν οι ημερομηνίες των θερινών παραστάσεων της ΕΛΣ στο Ηρώδειο. [Το Βήμα, 25/09/2009]

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΧΟΡΩΔΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: «Οχι» στην εμπορευματοποίηση της Λυρικής

«Ο πολιτισμός που θέλουμε δε χωράει έννοιες όπως εμπορευματοποίηση», τονίζει με ανακοίνωσή του το Σωματείο Χορωδών Εθνικής Λυρικής Σκηνής, στην οποία καταγγέλλει «την κρατική πολιτιστική πολιτική, που στόχο έχει την ολοκληρωτική μετατροπή του πολιτιστικού τομέα του τόπου μας σε πεδίο καπιταλιστικής κερδοφορίας και ιδεολογικής χειραγώγησης. Πολιτική που συγκεκριμενοποιήθηκε σε επίπεδο ΕΕ με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ». Χαρακτηριστικά παραδείγματα εφαρμογής της στην ΕΛΣ «αποτελούν ο νόμος Σιούφα (2084/92), που αύξησε το όριο συνταξιοδότησης των εργαζομένων στα βαρέα και ανθυγιεινά, και ο ιδρυτικός νόμος της ΕΛΣ (2273/94) του ΠΑΣΟΚ που τη μετέτρεψε σε ΝΠΙΔ».

«Εκτοτε η ΕΛΣ λειτουργεί με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια διαχείρισης, υπακούοντας στις απαιτήσεις του εγχώριου αλλά και ξένου κεφαλαίου, στη λογική πλήρους εμπορευματοποίησης του πολιτισμού και ταύτισής του με έννοιες όπως επιχειρηματικότητα και ανταποδοτικότητα. Η ΝΔ, συνεχίζοντας την ίδια πολιτική, εισήγαγε τους μάνατζερς του δήθεν οικονομικού εξορθολογισμού στη διοίκηση της ΕΛΣ και σε συνδυασμό με τη μόνιμη υποχρηματοδότηση του θεάτρου δημιούργησαν έλλειμμα 12 εκατ. ευρώ εκ των οποίων τα 3,5 είναι ασφαλιστικές οφειλές στο ΙΚΑ. Σήμερα τα αποτελέσματα τα βιώνουν πρώτοι οι ίδιοι οι εργαζόμενοι, που για πολλοστή φορά δεν πληρώθηκαν στην ώρα τους, ενώ ακούγονται αντιδραστικές απόψεις περί μεριδίου ευθύνης τους, εξαιτίας των διεκδικήσεών τους, προτάσεις για αναστολή λειτουργίας της ΕΛΣ, ενώ προκλητικότατη είναι η στάση συνδικαλιστών, φιλικά προσκείμενων στο ΠΑΣΟΚ, που προσπαθούν να χειραγωγήσουν τους εργαζόμενους και να κατευνάσουν τις αντιδράσεις τους ενόψει εκλογών».

Αυτά συμβαίνουν μετά την πρόσφατη «υπερψήφιση στη Βουλή, από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΛΑ.Ο.Σ., της ληστρικής σύμβασης του δημοσίου με το «Ιδρυμα Στ. Νιάρχος» που αφορά στην παράδοση της Λυρικής και της Εθνικής Βιβλιοθήκης στους «ευεργέτες», οι οποίοι θα χρηματοδοτούνται για τη δωρεά τους από το κράτος, με πακτωλό εκατομμυρίων για 100 χρόνια. Επίσης, με τις απαιτήσεις του ιδρύματος, θα αλλάξει το πλαίσιο λειτουργίας της ΕΛΣ στην κατεύθυνση της μείωσης του προσωπικού, κατάργησης κλάδων εργαζομένων, ελαστικών μορφών απασχόλησης, εθελοντισμού, προγραμμάτων stage κλπ.».

«Οι εργαζόμενοι της Λυρικής αλλά και ο λαός δεν πρέπει να ανεχθούν αυτή την κατάσταση», τονίζεται. «Πρέπει να αντιδράσουν, να συνταχθούν στο πλευρό των ταξικών δυνάμεων, που παλεύουν για έναν άλλο πολιτισμό, πέρα από ιδιωτικά συμφέροντα, από την εμπορευματοποίηση, την πολιτιστική και μορφωτική υποβάθμιση.

Για μια Λυρική Σκηνή που θα παράγει καλλιτεχνικό έργο υψηλού επιπέδου, με φτηνό εισιτήριο για να είναι προσιτή στα λαϊκά στρώματα και όχι όπως συμβαίνει τώρα με εισιτήρια των 40 και 50 ευρώ. Με ελεύθερη είσοδο για μαθητές, σπουδαστές, φοιτητές.

Θέλουμε: Δημόσια Εθνική Λυρική Σκηνή, με κάλυψη όλων των εξόδων της, αλλά και της μισθοδοσίας, αποκλειστικά από τον κρατικό προϋπολογισμό. Κατάργηση των νόμων 2084/92 και 2273/94 του ΠΑΣΟΚ και ακύρωση της σύμβασης με το «Ιδρυμα Στ. Νιάρχος». Αμεση κάλυψη του ελλείμματος. Να μην υπάρξει καμιά αναστολή εργασιών ή αλλαγή στον προγραμματισμό της τρέχουσας καλλιτεχνικής περιόδου. Σταθερή και πλήρη απασχόληση για τους εργαζόμενους και μετατροπή όσων καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες σε αορίστου χρόνου». [ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 24/09/2009]