ΤΖΙΟΒΑΝΙ ΠΑΚΟΡ: «Η Λυρική πρέπει να μείνει ανοιχτή»

  • Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ λύνει τη σιωπή του και δίνει τη δική του εκδοχή για τον «μαύρο Σεπτέμβρη» του θεάτρου

Εναν μήνα μετά την παραίτηση του κ. Οδυσσέα Κυριακόπουλου , το σύνθετο τοπίο που έχει διαμορφωθεί στην Εθνική Λυρική Σκηνή εξακολουθεί να βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της επικαιρότητας μέσα από δημόσιες τοποθετήσεις, αντεγκλήσεις και γενικότερο προβληματισμό. Ολο αυτό το διάστημα, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της ΕΛΣ κ. Τζιοβάνι Πάκορ παρέμεινε σιωπηλός. Στο πλαίσιο μιας κουβέντας που έγινε την ημέρα της ορκωμοσίας της νέας κυβέρνησης και επεκτάθηκε σε πολύ περισσότερα θέματα από όσα είναι δυνατόν να μεταφερθούν σε μια συνέντευξη, ο ίδιος εξηγεί τους λόγους για τους οποίους τήρησε αυτή τη στάση και δίνει την προσωπική του εκδοχή για τα πράγματα.

Κύριε Πάκορ, γιατί επιλέξατε αυτή τη στιγμή να μιλήσετε;

«Ο λόγος δεν είναι οι πρόσφατες εκλογές και η ύπαρξη νέας ηγεσίας στο υπουργείο Πολιτισμού, αλλά οπωσδήποτε παίζουν και αυτά τον ρόλο τους. Δράττομαι της ευκαιρίας να απευθυνθώ στον νέο υπουργό με τον οποίο, φυσικά, θα ζητήσω άμεσα συνάντηση. Μετά την παραίτηση του κ. Κυριακόπουλου από τη θέση του προέδρου του ΔΣ που σηματοδότησε τον “μαύρο Σεπτέμβρη”, την επίσημη έναρξη της κρίσης η οποία απείλησε αυτή καθαυτή τη σεζόν, όλοι μίλησαν εκτός από μένα».

Για ποιον λόγο;

«Προτεραιότητά μου ήταν να καταλάβω τι σημαίνει πραγματικά Λυρική, τι σημαίνει Αθήνα, τι σημαίνει Ελλάδα. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για μια δύσκολη κατάσταση. Το λέω εγώ που ήρθα από την Ιταλία, μια από τις πιο δύσκολες χώρες του κόσμου σε ό,τι αφορά αυτή τη δουλειά. Συνεχίζω να πιστεύω ότι η Ιταλία είναι πιο δύσκολη. Παρ΄ όλα αυτά, και εδώ υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες. Αν προερχόμουν από τη Γερμανία ή την Αγγλία, ίσως με τρόμαζε. Θέλω λοιπόν μιλώντας να ξεκαθαρίσω ορισμένα πράγματα και να προτείνω λύσεις».

Και ποιες είναι αυτές;

«Σίγουρα όχι το να κλείσει το θέατρο, όπως ακούστηκε. Πρέπει να παραμείνει ανοιχτό πάση θυσία και να βαδίσει μπροστά. Η Λυρική έχει πολλές δυνατότητες: από τεχνικής και καλλιτεχνικής απόψεως το επίπεδο είναι πολύ υψηλό. Πρέπει λοιπόν όλες αυτές οι δυνατότητες να αξιοποιηθούν προς όφελος του ίδιου του θεάτρου. Να μη μείνει ένα επαρχιακό θέατρο το οποίο απευθύνεται μόνο στην Αθήνα, αλλά να ανοιχτεί στον έξω κόσμο με σημαντικές παραγωγές. Στο πρόσφατο παρελθόν έγιναν κάποιες προσπάθειες αλλά φοβάμαι ότι δεν ακολουθήθηκε ο καλύτερος δρόμος».

Σε τι ακριβώς αναφέρεστε;

«Πρώτα απ΄ όλα θέλω να ξεκαθαρίσω ένα θέμα που έχει βρεθεί στο επίκεντρο συζητήσεων: αυτό των συμπαραγωγών. Κάποιοι λένε να τις σταματήσουμε γιατί είναι πολύ ακριβές. Η αλήθεια είναι ότι πρόκειται για το μοντέλο το οποίο ακολουθείται πλέον διεθνώς, από το πρώτο ως το τελευταίο θέατρο γιατί, αντιθέτως, είναι ο πιο οικονομικός τρόπος. Σε ποια βάση όμως; Αν η Λυρική ενδιαφέρεται να μειώσει τα κόστη, πρέπει να αποφύγει τις πολύ ακριβές παραγωγές οι οποίες δεν είναι επωφελείς. Τέτοιες είναι, ας πούμε, οι εκμισθωμένες παραγωγές. Ωστόσο, αν η Λυρική παράγει ένα θέαμα και το πουλάει σε άλλα θέατρα, αυτό είναι συμφέρον και πραγματικά πρέπει να μπορούμε να το κάνουμε».

Βρίσκεστε όμως 20 μήνες στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή. Γιατί όλα αυτά τα λέτε τώρα;

«Ξεκίνησα στις 4 Φεβρουαρίου 2008 και η ανακοίνωση της σεζόν 2008-2009 έγινε στις 2 Μαΐου 2008. Οι μόνες δικές μου παραγωγές της περυσινής περιόδου ήταν η “Μαρία του Μπουένος Αϊρες” και η “Αΐντα”, η οποία αναγνωρίζω ότι είχε προβλήματα από καλλιτεχνικής απόψεως, αλλά αυτό είναι άλλη συζήτηση. Τα υπόλοιπα είχαν ήδη συμφωνηθεί και δρομολογηθεί. Στην πορεία επεσήμανα τα μεγάλα κόστη αλλά με διαβεβαίωναν ότι χρήματα υπήρχαν».

– Από τον νέο υπουργό τι προσδοκάτε;

«Θα πω πρώτα τι προσφέρω: ένα θέατρο ανοιχτό, ένα θέατρο που δουλεύει, παράγει και συμβάλλει στο να ακουστεί το όνομα της Ελλάδας εκτός συνόρων. Ζητώ, λοιπόν, έναν εξασφαλισμένο προϋπολογισμό- μικρότερο ή μεγαλύτερο- ο οποίος για τρία χρόνια θα είμαστε σίγουροι ότι θα καταβληθεί, προκειμένου να προγραμματίσουμε σε βάθος χρόνου. Να αποφύγουμε δάνεια κτλ., τα οποία κοστίζουν πολύ. Ας είναι και λιγότερα τα λεφτά. Να ξέρουμε όμως ότι θα τα πάρουμε και, από εκεί και πέρα, θα προσαρμοστούμε ανάλογα».

«Στην καθυστέρηση πληρωμών οφείλεται η “μαύρη τρύπα”»

Παραιτούμενος ο κ. Κυριακόπουλος έκανε λόγο για δραματική οικονομική κατάσταση. Εσείς πώς τη σκιαγραφείτε;

«Θα έλεγα ότι πάντοτε υπάρχουν χειρότερα. Τα προβλήματα είναι δύο: η καθημερινή επιβίωση του θεάτρου και η “τρύπα” των 13 εκατ. ευρώ. Πολλοί εκμεταλλεύθηκαν το πρώτο προκειμένου να μιλήσουν για το δεύτερο. Ωστόσο είναι δύο διαφορετικά πράγματα. Οπως γίνεται παντού, κάθε χρόνο υποβάλλουμε τον προϋπολογισμό και περιμένουμε την απάντηση του υπουργείου. Συνήθως, ο προϋπολογισμός που υποβάλλεται είναι, ας μου επιτραπεί να πω, “μπόλικος”, οπότε από πλευράς κυβέρνησης μας ζητούν να κάνουμε οικονομία. Εδώ κάτι τέτοιο δεν ειπώθηκε ποτέ».

– Οπότε;

«Τον περασμένο Ιούλιο έπρεπε να μας καταβληθεί μία δόση ύψους 4,5 εκατ. ευρώ και αντί αυτών πήραμε 1,5 εκατ. Ωστόσο, κανείς δεν το συνειδητοποίησε, γιατί όλοι έλειπαν σε διακοπές. Οταν επιστρέψαμε τον Σεπτέμβριο, τηλεφωνήσαμε στο υπουργείο για να ρωτήσουμε πότε θα μας δώσουν τα υπόλοιπα τρία εκατομμύρια και μας είπαν ότι θα πάρουμε τη δόση του Οκτωβρίου. Μείναμε λοιπόν με 20.000 ευρώ στην τράπεζα. Δεν είχαμε καν τα χρήματα της μισθοδοσίας. Οταν παύουν απροειδοποίητα προβλεπόμενες παροχές από τον προϋπολογισμό του 2009 οι οποίες, εν τούτοις, ουδέποτε ανακλήθηκαν από το υπουργείο, τι κάνεις;».

– Και η πολυσυζητημένη «μαύρη τρύπα»;

«Είναι αποτέλεσμα του γεγονότος ότι καθυστερήσαμε πληρωμές του ΙΚΑ, δανείων τα οποία είχαμε συνάψει με τράπεζες και ορισμένων άλλων υποχρεώσεων, ενώ παράλληλα, η τελευταία δόση της σεζόν 2006-2007 δεν καταβλήθηκε τον Δεκέμβριο, αλλά τον Ιανουάριο. Οταν, λοιπόν, έξι μήνες μετά ζητήθηκαν εκ νέου χρήματα, η απάντηση ήταν ότι είχαν δοθεί για το νέο έτος, ενώ επί της ουσίας ήταν του προηγουμένου. Ετσι, μείναμε πίσω στις πληρωμές. Ωστόσο, πάντοτε υπήρχε η προοπτική να καλυφθεί η τρύπα, γι΄ αυτό και ζητούσαμε μεγαλύτερο προϋπολογισμό. Δυστυχώς το χρέος μεγάλωσε ακόμη περισσότερο, γιατί χρειάστηκε να συνάψουμε ένα ακόμη δάνειο αφού τον περασμένο Ιούλιο δεν υπήρχαν χρήματα για να προχωρήσουμε».

– Σας ζήτησε, λοιπόν, το ΔΣ να μειώσετε το κόστος του καλλιτεχνικού προγραμματισμού…

«Σε ένα θέατρο τι μπορείς να κόψεις; Ούτε τα ενοίκια ούτε άλλες ανελαστικές δαπάνες. Από το αρχικό ποσό των 6,9 εκατ. ευρώ, το κόστος του προγραμματισμού μειώθηκε στα 4,7 εκατ. Η πολιτική της εφετινής περιόδου, την οποία παλέψαμε για να σώσουμε, είναι η οικονομία. Η πρώτη κουβέντα που ακούστηκε ήταν “κλείνουμε τη Λυρική”. Δεν είναι, όμως, έτσι. Αν κλείσεις το θέατρο χάνεις τους καλλιτέχνες, το κοινό, τον Τύπο, πλήττεται η αξιοπιστία σου στο εξωτερικό».

– Από τον νέο υπουργό τι προσδοκάτε;

«Θα πω πρώτα τι προσφέρω: ένα θέατρο ανοιχτό, ένα θέατρο που δουλεύει, παράγει και συμβάλλει στο να ακουστεί το όνομα της Ελλάδας εκτός συνόρων. Ζητώ, λοιπόν, έναν εξασφαλισμένο προϋπολογισμό- μικρότερο ή μεγαλύτερο- ο οποίος για τρία χρόνια θα είμαστε σίγουροι ότι θα καταβληθεί, προκειμένου να προγραμματίσουμε σε βάθος χρόνου. Να αποφύγουμε δάνεια κτλ. τα οποία κοστίζουν πολύ. Ας είναι και λιγότερα τα λεφτά. Να ξέρουμε όμως ότι θα τα πάρουμε και, από εκεί και πέρα, θα προσαρμοστούμε ανάλογα».

  • ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΙΣΜΑ Μ. ΤΟΥΛΑΤΟΥ | ΤΟ ΒΗΜΑ, Σάββατο 10 Οκτωβρίου 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: