Γιάννης Γιαννίσης, καλλιτεχνικός διευθυντής της Oπερας Θεσσαλονίκης. Παντρεύοντας το όραμα με τον ορθολογισμό

«Η πλήρης ανεξαρτητοποίηση της Οπερας Θεσσαλονίκης θα της πρόσφερε πιο ανοιχτούς ορίζοντες» τονίζει στο «Τ+ζ» ο Γιάννης Γιαννίσης.

Ένα χρόνο συμπληρώνει αυτό το μήνα ο Γιάννης Γιαννίσης στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή της Όπερας Θεσσαλονίκης. Μέσα σ’ αυτόν το χρόνο, βλέποντας ένα δημιουργικό μέλλον για την Όπερα Θεσσαλονίκης με έντονη παρουσία στην καλλιτεχνική ζωή τόσο της πόλης όσο και της υπόλοιπης χώρας, προωθεί καινοτομίες και αλλαγές που αφορούν την οργάνωση και στελέχωση του Οργανισμού, αλλά και το παραγόμενο καλλιτεχνικό έργο και την προβολή του.

Η Όπερα Θεσσαλονίκης πορεύεται στο αύριο, παντρεύοντας με ένα μοναδικό τρόπο το όραμα και τον ορθολογισμό, και καλεί τους παλιούς αλλά και τους εκκολαπτόμενους φίλους της όπερας να γίνουν συν-θεατές και συν-οδοιπόροι σ’ αυτό το πολύπλευρο μουσικό «ταξίδι».

Ο καλλιτεχνικός διευθυντής της λυρικής σκηνής που στολίζει την κόρη του Θερμαϊκού μιλά στο «Τέχνη & ζωή».

  • Μιλήστε μας για τους στόχους σας για την Όπερα Θεσσαλονίκης;

«Η διάδοση της ιδέας της λυρικής μουσικής και η προώθηση της μουσικής παιδείας στο ευρύ κοινό της βόρειας Ελλάδας είναι ένας από τους βασικότερους στόχους της Όπερας Θεσσαλονίκης. Ωστόσο, η προβολή της πόλης της Θεσσαλονίκης ως τόπου παραγωγής σημαντικών πολιτιστικών γεγονότων, αλλά και η ευρύτερη συνεργασία της με άλλους φορείς της πόλης για τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος και μιας κουλτούρας δημιουργικότητας, συμμετοχής και ευγενούς άμιλλας στο πολιτιστικό πεδίο, αποτελούν σίγουρα βασικές επιδιώξεις.

Παράλληλα, ευελπιστούμε να ανανεώσουμε εκ βάθους την εικόνα της Όπερας Θεσσαλονίκης και για το λόγο αυτό θελήσαμε να αλλάξουμε και το λογότυπό μας, δημιουργώντας κάτι λιτό, ευπρεπές και φρέσκο, όπως είναι και τα σχέδιά μας για το μέλλον της Όπερας της συμπρωτεύουσας.»

Στιγμιότυπο από τον «Don Giovanni» του Mozart, που παρουσιάστηκε το Σεπτέμβριο από την Όπερα Θεσσαλονίκης.

  • Ποιο είναι το καλλιτεχνικό πρόγραμμα της Όπερας Θεσσαλονίκης για την περίοδο 2009-2010 και πώς επιλέχτηκε;

    «Η αυλαία άνοιξε το Σεπτέμβριο με την Όπερα «Don Giovanni» του Mozart, ένα έργο διαχρονικής αξίας, όπου το τραγικό και το κωμικό, το σοβαρό και το εύθυμο, συνθέτουν το δραματικό οικοδόμημα και οδηγούν τον θεατή στη σφαίρα του μεγάλου στοχασμού, της αέναης σύγκρουσης, της ατέρμονης δημιουργίας. Η τελική αυλαία θα είναι με την οπερέτα «Ο Βαφτιστικός» του Θεόφραστου Σακελλαρίδη. «Ο Βαφτιστικός» αναμφισβήτητα θεωρείται μια παράσταση-«σταθμός», που θα ξαναπαρουσιαστεί στη βόρεια Ελλάδα έπειτα από 50 ολόκληρα χρόνια.

    Επιπλέον, από τον Οκτώβριο και μέχρι την άνοιξη του 2010, θα δοθεί μια σειρά παραστάσεων της παιδικής όπερας «Ο μαγικός αυλός». Το εξαίσιο μουσικό παραμύθι θα ταξιδέψει τους μικρούς φίλους της όπερας στον κόσμο της φαντασίας και του ονείρου. Η υπέροχη μουσική του Mozart, με ανυπέρβλητη χάρη προσδίδει στο παραμύθι μια μαγική διάσταση, που θα συναρπάσει τα παιδιά. Ο μύθος γίνεται ερέθισμα για μουσική και η μουσική ερέθισμα για δράση. Ακόμη, εξετάζουμε ως ενδεχόμενο οι παραστάσεις του «Μαγικού Αυλού» να δίνονται κατά τη διάρκεια επισκέψεων σε σχολεία που θα επιλεχθούν.»

    • Ποια είναι τα άμεσα προς επίλυση θέματα που αντιμετωπίζει η Όπερα Θεσσαλονίκης;

    «Το βασικό θέμα προς επίλυση είναι η ανεξαρτητοποίησή της. Με δεδομένο ότι ήδη το υπουργείο την αποσυνδέει από το Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος, αφού έχει ανεξάρτητο διοικητικό συμβούλιο, καλλιτεχνικό διευθυντή και επιδότηση, η πλήρης ανεξαρτητοποίησή της λειτουργικά θα σήμαινε ευελιξία και δυνατότητα για περαιτέρω άνθηση.

    Εμείς, ως ομάδα, κινούμαστε βάσει ενός μακροπρόθεσμου οράματος για την πόλη μας και πέρα από τα τοπικά σύνορά της. Η ανεξαρτητοποίηση της Όπερας θα της πρόσφερε πιο ανοιχτούς ορίζοντες. Είναι όπως τα παιδιά που τα μεγαλώνουν οι γονείς… Με το που μαθαίνουν να περπατάνε, πρέπει οι γονείς να τα αφήνουν να πειραματίζονται μόνα τους. Μόνο έτσι ο «μικρόκοσμος» μετουσιώνεται σε πραγματικότητα…

    Εν προκειμένω, ας μην ξεχνάμε ότι η Όπερα Θεσσαλονίκης οφείλει να ανήκει πρωταρχικά στους πολίτες της τοπικής κοινωνίας και κατ’ επέκταση όλης την υπόλοιπη Ελλάδας. Επομένως, πάντα στο πίσω μέρος του μυαλού μου, νιώθω ότι έχω δίπλα μου τα οράματα και τις ελπίδες όλων αυτών που περιμένουν από εμένα, από εμάς, ένα δυναμικό, νέο παρόν της Όπερας Θεσσαλονίκης.»

    • Ποια η συνδρομή-αρωγή του υπουργείου Πολιτισμού στην προβολή και ανάπτυξη της Όπερας της συμπρωτεύουσας;

    «Αναμένουμε και ευελπιστούμε στην αρωγή του υπουργείου Πολιτισμού. Είμαστε αισιόδοξοι ότι θα έχουμε την αμέριστη -έμπρακτη- στήριξή του, κυρίως με περισσότερα κονδύλια, που θα μας επιτρέψουν να εμπλουτίσουμε και να διευρύνουμε το πρόγραμμά μας με περισσότερες παραστάσεις και παραγωγές. Διότι δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ο παρανομαστής είναι ένας και κοινός: o πολιτισμός πρέπει να ανήκει σε όλους. Είναι όμως σίγουρο ότι η όπερα και η τέχνη γενικότερα θα είναι το όχημα για να μάθουμε όλοι περισσότερα πράγματα, πιο γόνιμα και πιο δημιουργικά, για το μέλλον, με απόλυτο σεβασμό στις αξίες και στα ήθη. Σας θέλουμε όλους εδώ δίπλα μας, για να βλέπετε αυτή μας την πορεία.»

    • Διεθνής πορεία

    Γεννημένος στην Αθήνα, ο Γιάννης Γιαννίσης σπούδασε μονωδία με την Κική Μορφονιού στο Ωδείο της πρωτεύουσας, απ’ όπου αποφοίτησε το 1989 με αριστείο και διάκριση. Το 1990 κέρδισε υποτροφία από το Ίδρυμα Μαρία Κάλλας και συνέχισε τις σπουδές του στη Σχολή Τζούλιαρντ της Νέας Υόρκης, με τον Τσαρλς Κέλις, ενώ έχει τιμηθεί με βραβεία και διακρίσεις σε διεθνείς διαγωνισμούς.

    Έκανε το ντεμπούτο του στο λυρικό θέατρο το 1987, ερμηνεύοντας στο Ηρώδειο το ρόλο του Σέσιλ στη «Μαρία Στιούαρτ» του Ντονιτσέττι. Έκτοτε συνεργάστηκε -στην Ελλάδα και το εξωτερικό- με γνωστά λυρικά θέατρα και σπουδαίους συντελεστές, σε πληθώρα σημαντικών ρόλων.

    Στη δισκογραφική του δραστηριότητα περιλαμβάνονται συνεργασίες με γνωστά ονόματα, όπως ο Τζέιμς Λιβάιν, ο Πλάθιντο Ντομίνγκο, ο Λουτσιάνο Παβαρόττι, ο Σέριλ Μιλνς, η Απρίλε Μίλο, η Μιρέλα Φρένι, ο Τζέιμς Μόρις, ο Χουάν Πονς, στα έργα «Ιδομενέας», «Ριγολέτος», «Οι Λομβαρδοί», «Φεντόρα», «Αντρέα Σενιέ», «Το κορίτσι της Δύσης», «Ντον Καρλ».

    • Συνέντευξη στο ΓΙΩΡΓΟ Σ. ΚΟΥΛΟΥΒΑΡΗ, Η Ναυτεμπορική, 16/10/2009
    Advertisements

    Σχολιάστε

    Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

    Λογότυπο WordPress.com

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Twitter

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Facebook

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Φωτογραφία Google+

    Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

    Σύνδεση με %s

    Αρέσει σε %d bloggers: