Η Αριάδνη στον ψυχαναλυτή

  • Σε μια εποχή που ο έρωτας έπρεπε ή να έχει ευτυχές τέλος ή να οδηγείται στην απόλυτη συντριβή και τη μοιραία κατάληξη, ο Ρίχαρντ Στράους παρουσίασε μια όπερα όπου η ζωή δεν σταματά μετά από μια ερωτική απογοήτευση.

«Η Αριάδνη στη Νάξο» είναι αυτό το αισιόδοξο αλλά και γεμάτο υπαινιγμούς έργο που ανεβάζεται στη Λυρική Σκηνή στις 21 του μηνός στο θέατρο «Ολύμπια» -σε συμπαραγωγή με το θέατρο «Κάρλο Φελίτσε» της Γένοβας και το Ιδρυμα Οπερας του Οβιέδο. Θα διευθύνει ο Τζοβάνι Πάκορ, ενώ τη σκηνοθεσία και τα σκηνικά υπογράφει ο Παριζιάνος Φιλίπ Αρλό.

Πρόκειται για μια μονόπρακτη όπερα που, όμως, έχει και έναν πρόλογο. (Πρωτοπαρουσιάστηκε το 1912 στο Θέατρο της Αυλής της Στουτγάρδης υπό τη διεύθυνση του συνθέτη). Εκτός από τον έρωτα πραγματεύεται και το πώς αντιλαμβάνεται η κοινωνία την τέχνη.

Διαδραματίζεται σε δεξίωση στο σπίτι ενός ζάμπλουτου Βιενέζου, όπου πρόκειται να παρουσιαστεί η σοβαρή όπερα «Η Αριάδνη στη Νάξο». Ο οικοδεσπότης, όμως, αποφάσισε ταυτόχρονα με τη σοβαρή όπερα να παρουσιάσει μια «χυδαία φάρσα» από θίασο της Κομέντια ντελ Αρτε. Αυτός πληρώνει, αυτός αποφασίζει. Τα πράγματα περιπλέκονται όταν ο εσωστρεφής Συνθέτης (της όπερας) ερωτεύεται την Τζερμπινέττα, από την Κομέντια.

Γι’ αυτήν, ένας χαμένος έρωτας αντικαθίσταται απλά από έναν νέο. «Η όπερα αυτή είναι μια διαμάχη πάνω στη θέση της τέχνης στη κοινωνία. Μιλάει για τους νεόπλουτους για τον έρωτα και τις δυνάμεις του. Μια πάλη μεταξύ τέχνης και καταναλωτικής κοινωνίας, παρουσιάζοντας και τις θέσεις του καλλιτέχνη μέσα σε αυτή» λέει ο σκηνοθέτης της παράστασης, Φ. Αρλό.

-Τι σκηνοθεσία έχετε επιλέξει για μια όπερα με τόσο αντιφατικές πλευρές;

«Ευτυχώς υπάρχει αυτή η διττή γραφή: Από τη μια ο πρόλογος μας επιτρέπει ένα πολύ σημερινό θέαμα κι από την άλλη η «Αριάδνη» μας επιτρέπει να βυθιστούμε σε μια ιστορία ψυχανάλυσης και σουρεαλισμού».

-Πώς είναι η πρωταγωνίστριά σας;

«Σχιζοφρενής και μανιοκαταθλιπτική! Η Τζερμπινέτα είναι η σύγχρονη γυναίκα: παρούσα, παιχνιδιάρα, διαθέσιμη και ευαίσθητη. Αλλά και οι άντρες της παρέας είναι πολύ γνώριμοι επίσης: ο Βάκχος, ελκυστικός χωρίς να το θέλει, φοβισμένος και απελπισμένος, και ο Αρλεκίνος, γοητευτικός, αστείος και εγκαταλειμμένος».

-Οι σύγχρονες γυναίκες φέρονται με αυτόν τον τρόπο;

«Η Τζερμπινέτα μου μοιάζει πλησιέστερη σε μια σημερινή ευαισθησία: την αναζήτηση του εφήμερου, του «εδώ και τώρα», του ζάπινγκ, της άμεσης ευχαρίστησης που στο βάθος κρύβει επιμελώς μια σχιζοφρενική δυστυχία.

»Πιστεύω ότι το ερώτημα της πίστης, το κατά πόσο μπορείς να ανήκεις σε έναν μόνο άντρα, είναι αιώνιο. Αλλά ο σύγχρονος κόσμος, με τα ταξίδια, τα επαγγέλματα και την επιμήκυνση της ζωής, δημιουργεί πάντα θέση για έναν Βάκχο -δηλαδή για εκείνον που θα ανανεώσει το ερωτικό ενδιαφέρον κάποιου».

-Το τελευταίο διάστημα η Λυρική Σκηνή περνάει μια ταραγμένη περίοδο στα διοικητικά της. Εσείς από τη μεριά σας διακρίνετε ανησυχία στους καλλιτέχνες;

«Δεν μπορώ και ούτε θέλω να μιλήσω γι’ αυτό. Κάθε πολιτική, διοικητική ή οικονομική διαφοροποίηση έχει τις συνέπειές της στους πολιτιστικούς οργανισμούς και τους ανθρώπους που δουλεύουν γι’ αυτούς. Αλλά ο καλλιτέχνης είναι από τη φύση του ένας περιθωριακός και η τέχνη ποτέ δεν συμπεριφέρθηκε καλύτερα παρά σε περιόδους αναταραχών». *

  • Της ΜΑΤΟΥΛΑΣ ΚΟΥΣΤΕΝΗ, Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Επτά, Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: