Η όπερα με ένα… κλικ στο Διαδίκτυο

  • Τη δυνατότητα να παρακολουθούν παραστάσεις από την άνεση του σπιτιού τους έχουν πλέον οι απανταχού φίλοι του λυρικού θεάτρου

Πώς θα σας φαινόταν, άραγε, η προοπτική του να παρακολουθήσετε μια φιλόδοξη και πολυδάπανη παράσταση όπερας από την άνεση του σπιτιού σας έναντι μόλις τεσσάρων ευρώ, έστω κι αν αυτή ανεβαίνει σε απόσταση χιλιάδων χιλιομέτρων; Απίστευτο και όμως αληθινό! Μοναδική προϋπόθεση η δυνατότητα πρόσβασης στο Διαδίκτυο και… με ένα κλικ οι λαμπερές ντίβες και οι διάσημοι τενόροι θα εμφανιστούν στην οθόνη του υπολογιστή σας!

Πρόκειται για μια επαναστατική πρωτοβουλία στον χώρο του λυρικού θεάτρου (πριν από έναν περίπου χρόνο, η περίφημη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Βερολίνου εγκαινίασε την ψηφιακή αίθουσα συναυλιών) την οποία εν προκειμένω ανακοίνωσε η Βασιλική Οπερα της Λιέγης ευελπιστώντας να βρει γρήγορα μιμητές. Σκοπός του βελγικού θεάτρου, πέρα από τη… φυσική επέκταση των γεωγραφικών ορίων του, να απευθυνθεί στο νεανικό κοινό, στους θεατές που δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αντιμετωπίσουν έξοδα πέραν των απολύτως αναγκαίων και γενικότερα σε όλους εκείνους οι οποίοι δεν έχουν εξοικείωση με τον χώρο της όπερας.

Σύμφωνα με όσα δήλωσε ο διευθυντής της Οπερας της Λιέγης Στέφανο Ματσόνις, στο ιταλικό πρακτορείο ειδήσεων ΑΝSΑ, η συγκεκριμένη ριζοσπαστική καινοτομία φιλοδοξεί να ανοίξει τον δρόμο σε όλα τα θέατρα όπερας του κόσμου. Πληκτρολογώντας την ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.operalive.org κάθε χρήστης του Διαδικτύου μπορεί πέραν αυτής καθεαυτής της παράστασης να έχει πρόσβαση στα βιογραφικά σημειώματα των καλλιτεχνών, σε πληροφορίες που αφορούν τον συνθέτη του έργου, αλλά και στο λιμπρέτο, το οποίο παρέχεται με αγγλικούς υπότιτλους. Στη διάρκεια, δε, των διαλειμμάτων προβλέπονται συνεντεύξεις με τους συντελεστές της παραγωγής αλλά και στιγμιότυπα από το κλίμα που επικρατεί στα παρασκήνια. Αναφορικά με το κόστος, ο χρήστης έχει τη δυνατότητα να επιλέξει ανάμεσα σε μια μεμονωμένη παραγωγή έναντι τεσσάρων ευρώ και σε μια συνδρομή 10 ή 15 ευρώ, η οποία προσφέρει τη δυνατότητα παρακολούθησης τριών παραγωγών. Στο πλαίσιο αυτό μπορεί κανείς να απολαύσει την παραγωγή που έχει επιλέξει είτε «ζωντανά» είτε οποιαδήποτε άλλη στιγμή αυτός θελήσει μέσα σε διάστημα πέντε ημερών. Μέχρι τούδε προβλέπονται τρεις μεταδόσεις από την Οπερα της Λιέγης: η αρχή θα γίνει στις 2 Φεβρουαρίου με το έργο του Μπελίνι « Οι Καπουλέτοι και οι Μοντέκοι», θα ακολουθήσει ο «Ριγκολέτο» του Βέρντι στις 23 Μαρτίου και, τέλος, στις 11 Μαΐου οι σπανίως παρουσιαζόμενες όπερες του Ντονιτσέτι «Ρίτα» και «Ιl Campanello di notte» (περισσότερες πληροφορίες και εκδήλωση ενδιαφέροντος στο http://www.operaliege.be/accueil/)

Το εγχείρημα της μεγάλης οθόνης
Η αλήθεια είναι ότι το «φλερτ» της όπερας με την τεχνολογία είναι κάθε άλλο παρά καινούργιο αφού σε ολόκληρη τη διάρκεια του 20ού αιώνα η προσπάθεια του λυρικού θεάτρου να προσαρμοστεί στις αντίστοιχες εξελίξεις ήταν αναγνωρίσιμη. Από το ραδιόφωνο, τον κινηματογράφο και την τηλεόραση ως τους δίσκους βινυλίου, τις βιντεοκασέτες και τους δίσκους ακτίνας, οι μεγάλες λυρικές σκηνές έχουν κατά καιρούς καταβάλει σοβαρές προσπάθειες να εκμεταλλευτούν τις προσφερόμενες δυνατότητες προκειμένου να αυξήσουν το κοινό τους.

Καθώς έχουμε ήδη περάσει στη δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα, μια ευρεία κλίμακα νέων τεχνολογιών και εργασιακών συμφωνιών έχει δημιουργήσει μια νέα πραγματικότητα: το ολοένα αυξανόμενο ενδιαφέρον των κινηματογραφικών σκηνοθετών για την όπερα- ο Αλεξάντρ Σοκούροφ, ο Αμπάς Κιαροστάμι, ο Εμίρ Κουστουρίτσα και ο Γούντι Αλεν αναφέρονται ενδεικτικά- και η έκρηξη των κυκλοφοριών σε DVD αποτελούν δύο σημαντικές παραμέτρους της.

Ωστόσο, όταν το 2006 η Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης εγκαινίασε την πρωτοβουλία της ζωντανής μετάδοσης ορισμένων εκ των πλέον φιλόδοξων παραγωγών της σε κινηματογράφους που διαθέτουν τις αντίστοιχες τεχνολογικές δυνατότητες στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, δεν ήταν λίγοι όσοι έθεσαν το εγχείρημα υπό αμφισβήτηση. Ο προβληματισμός συμπυκνώθηκε γύρω από μία ερώτηση: «Ποιος είναι, άραγε, αυτός ο οποίος θα πληρώσει για να δει όπερα στον κινηματογράφο;».

Η πραγματικότητα, εν τούτοις, ήρθε να διαψεύσει περίτρανα ακόμη και την πλέον αισιόδοξη φαντασία: κατά την εφετινή, τέταρτη συνεχόμενη σεζόν του εγχειρήματος, έχει προγραμματιστεί η μετάδοση εννέα συνολικά παραγωγών σε περισσότερους από 900 κινηματογράφους ανά τον κόσμο. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η προ ημερών μετάδοση της πολυσυζητημένης «Κάρμεν» με πρωταγωνιστές τη λαμπερή λετονή μεσόφωνο Ελίνα Γκαράντσα και τον γάλλο, ιταλικής καταγωγής, τενόρο Ρομπέρτο Αλάνια, την οποία παρακολούθησαν περισσότεροι από 240.000 θεατές παγκοσμίως, αριθμός-ρεκόρ ως τώρα. Κι ενώ η Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης εξακολουθεί να κυριαρχεί στον χώρο των κινηματογραφικών μεταδόσεων, η πρωτοβουλία βρίσκει διαρκώς νέους μιμητές: η Σκάλα του Μιλάνου, το Φεστιβάλ του Σάλτσμπουργκ, το Κόβεντ Γκάρντεν, το θέατρο Liceu της Βαρκελώνης είναι μερικά μόνο από τα θέατρα και διοργανώσεις που ακολουθούν στη σειρά, φιλοδοξώντας να αποτυπώσουν το δικό τους, αναγνωρίσιμο στίγμα.

ΙΣΜΑ Μ. ΤΟΥΛΑΤΟΥ |ΤΟ ΒΗΜΑ,  Τρίτη 26 Ιανουαρίου 2010

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: