Ο αδικοξεχασμένος κύριος Σπυρίδων Σαμάρας

  • Στη φιλόξενη αίθουσα του Παρνασσού στέγασαν το γενναιόδωρο αφιέρωμά τους στον Σπύρο Σαμάρα (1861-1917) τέσσερις Ελληνες μονωδοί της ΕΛΣ συνοδευόμενοι από τον πιανίστα Δημήτρη Γιάκα (25/1/2010).

Στιγμιότυπο από ανέβασμα της οπερέτας του Σαμάρα «Η Πριγκίπισσα της Σάσωνος» από την ΕΛΣ, το 1957, με τις Σ. Μουτσίου, Α. Ζαχαράτου, Γ. Κοκολιό και Γ. Τασούλη (Photo Αρχείο ΕΛΣ)

Στιγμιότυπο από ανέβασμα της οπερέτας του Σαμάρα «Η Πριγκίπισσα της Σάσωνος» από την ΕΛΣ, το 1957, με τις Σ. Μουτσίου, Α. Ζαχαράτου, Γ. Κοκολιό και Γ. Τασούλη (Photo Αρχείο ΕΛΣ)

Η βραδιά ξεκίνησε με μία σύντομη εισαγωγική ομιλία του αρχιμουσικού Βύρωνα Φιδετζή, στον οποίο πρωτίστως πιστώνεται η επανανακάλυψη και ηχογράφηση των οπερών του Κερκυραίου δημιουργού. Στο πρώτο μέρος, μόνοι ή σε συνδυασμούς, οι υψίφωνοι Χριστίνα Γιαννακοπούλου και Τζούλια Σουγλάκου, ο τενόρος Βαγγέλης Χατζησίμος και ο βαρύτονος Δημήτρης Πλατανιάς ερμήνευσαν γνωστά τραγούδια, καθώς επίσης αποσπάσματα από την όπερα «Mademoiselle de Bell-Isle» (1905) και την οπερέτα «Η Πριγκίπισσα της Σάσωνος» (1915). Στο δεύτερο ακούστηκαν επτά εκτενή αποσπάσματα από την όπερα «Η Μάρτυς» (1984).

Από άποψη ρεπερτορίου η ακρόαση υπήρξε άκρως ενδιαφέρουσα! Επιπλέον ήταν ανεπιφύλακτα απολαυστική, καθώς στήριξε πειστικά μια χυμώδη, ευανάγνωστη μουσικοδραματική γραφή με πολλαπλά σημαίνουσες εγχώριες γειώσεις. Κινούμενοι με αυτοπεποίθηση και οικειότητα σε ένα ρεπερτόριο βεριστικού χαρακτήρα, οι τέσσερις μονωδοί πρόσφεραν ωραίες, καλοτραγουδισμένες ερμηνείες. Οι αποδόσεις των τραγουδιών σε ελληνική, ρομαντικού στίγματος ποίηση της εποχής (Πολέμης, Καμπούρογλου, Δροσίνης), χρωματίστηκαν εύστοχα με ισορροπημένες δόσεις συναισθήματος και στιλιζαρισμένης θεατρικότητας.

Καθαρή απόλαυση πρόσφερε το απόσπασμα από την οπερέτα· κρίμα που οι υπεύθυνοι ρεπερτορίου της ΕΛΣ για το Ακροπόλ απουσίαζαν. Αντίθετα, στα αποσπάσματα της «Μάρτυρος» οι δραματικοί τόνοι εντάθηκαν και έγιναν ποιο τραχείς, δίχως ωστόσο να διολισθαίνουν -τυπικά ατυχής εκτροπή- σε ακαλαίσθητη υπερβολή. Στα οπερατικά ντουέτα οι καλοτοποθετημένες, με ιδανικά διακριτά ηχοχρώματα φωνές της Γιαννακοπούλου (Νίνα) και της Σουγλάκου (Ναταλία) έδεσαν σε ηδονική συνήχηση. Οπως πάντα, ο Πλατανιάς (Τρίσταν) συνεισέφερε μουσικά εύηχο, δραματικά δυνατό τραγούδι, ενώ από τη συμμετοχή του Χατζησίμου (Μίκαελ) κρατάμε τις ωραίες μαλακές φράσεις των λυρικών στιγμών. Ωστόσο, στη βραδιά κυριάρχησε το αστέρι της Τζούλιας Σουγλάκου, η φωνητικά μεστή, δραματικά κάθετη, εκφραστικά ευαίσθητη ερμηνεία της βοά πως είναι έτοιμη για τη σκηνή του Ολύμπια!

ΥΓ.: Εφέτος που η ΕΛΣ γιορτάζει (;) τα 70χρονά της ικανοί μονωδοί της τραγουδούν Σαμάρα άνευ αμοιβής στον Παρνασσό, ενώ στον ετήσιο προγραμματισμό αγνοείται αβασάνιστα το ιστορικό ελληνικό ρεπερτόριο. Μήπως οι υπεύθυνοι ρεπερτορίου της ΕΛΣ ξεχνούν σταθερά κάτι;

  • Ελευθεροτυπία, Τετάρτη 3 Φεβρουαρίου 2010
Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: