Archive for Ιουλίου 2010

«Με την Αΐντα μοιραζόμαστε το νόστο»

  • Η Κινέζα υψίφωνος Χούι Χε έχει εμφανιστεί δύο φορές στη χώρα μας κλέβοντας τις εντυπώσεις. Τον Νοέμβριο του 2009, μας χάρισε στην Εθνική Λυρική Σκηνή μια εξαίρετη «Αριάδνη στη Νάξο» του Στράους, ντεμπουτάροντας μάλιστα στον συγκεκριμένο ρόλο. Και τον περασμένο Μάρτιο ήταν η Τσο-Τσο-Σαν στην «Μαντάμα Μπάτερφλαϊ» του Πουτσίνι και πάλι από την ΕΛΣ (Μέγαρο Μουσικής).

«Δεν ήταν καθόλου δύσκολο για μένα να σπουδάσω όπερα στην Κίνα» δηλώνει η Χούι Χε. Στη φωτογρ., σκηνή από την «Αριάδνη στη Νάξο» του Στράους, όπως την απολαύσαμε τον Νοέμβριο του '09 στη Λυρική Σκηνή

«Δεν ήταν καθόλου δύσκολο για μένα να σπουδάσω όπερα στην Κίνα» δηλώνει η Χούι Χε. Στη φωτογρ., σκηνή από την «Αριάδνη στη Νάξο» του Στράους, όπως την απολαύσαμε τον Νοέμβριο του ’09 στη Λυρική Σκηνή

Αύριο η 38χρονη λυρική τραγουδίστρια θα ενσαρκώσει την «Αΐντα» του Βέρντι στο Ηρώδειο μόνο για μία βραδιά. Η παράσταση της Λυρικής, που κάνει πρεμιέρα απόψε στο ρωμαϊκό θέατρο, επαναλαμβάνεται και στις 28 Ιουλίου, υπό τη μουσική διεύθυνση του Λουκά Καρυτινού. Πρόκειται για την αναβίωση της σκηνοθεσίας του Ντίνου Γιαννόπουλου (του ’91), που ανέλαβε να προσαρμόσει ο Παναγής Παγουλάτος.

Η Χούι Χε έχει τραγουδήσει αναρίθμητες φορές την Αΐντα (Λος Αντζελες, Αρένα ντι Βερόνα, Σανγκάη, Μπορντό). Τον περασμένο Μάρτιο ντεμπούταρε με τον συγκεκριμένο ρόλο στη Μετροπόλιταν της Νέας Υόρκης (με αρχιμουσικό τον Πάολο Καρινιάνι) καθηλώνοντας το κοινό και κερδίζοντας επάξια το χαρακτηρισμό της «καλύτερης Αΐντα της εποχής μας». Διακρίνεται άλλωστε όχι μόνο για το μεγάλο εύρος της φωνής της (ιδιαίτερα στις υψηλές περιοχές) αλλά και για την άνεσή της στη σκηνή.

Το άστρο της έλαμψε όταν το 2000 απέσπασε το δεύτερο βραβείο στον διεθνή διαγωνισμό Πλάθιντο Ντομίνγκο-Οπεράλια στο Λος Αντζελες. Δύο χρόνια αργότερα κέρδισε το πρώτο βραβείο στον 42ο διεθνή διαγωνισμό Φωνών για τις όπερες του Βέρντι στο Μπουσέτο της Ιταλίας και από τότε πρωταγωνιστεί στις μεγαλύτερες όπερες του κόσμου.

  • Ποια ήταν η πιο αξέχαστη εμπειρία στην καριέρα σας μέχρι σήμερα;

«Το ντεμπούτο μου στη Σκάλα του Μιλάνου το 2006 με την «Τόσκα» υπό τον Λόριν Μάαζελ και τον περασμένο Μάρτιο στη Μητροπολιτική Οπερα της Νέας Υόρκης με την «Αΐντα». Ηταν δύο στιγμές που μου πρόσφεραν μεγάλη ικανοποίηση και χαρά».

  • Οι κριτικοί σάς αναφέρουν ως την καλύτερη Αΐντα των καιρών μας. Τι κάνει μια ερμηνεία μοναδική; Μια πολύ καλή προετοιμασία ή κάτι άλλο;

«Είναι το αποτέλεσμα μιας τέλειας ομαδικής δουλειάς. Κάθε μέλος της ομάδας πρέπει να είναι ένας άριστος επαγγελματίας. Ομως κι αυτό δεν είναι αρκετό. Απαιτείται ο καθένας να καταθέσει την ψυχή και την αγάπη του σε ό,τι κάνει. Αυτό είναι το μυστικό. Και για να φτάσουμε στη μοναδική ερμηνεία το βράδυ της παράστασης, πρέπει να δουλεύουμε σκληρά και κάθε μέρα. Η μουσική είναι αποστολή και όχι επάγγελμα».

  • Ποια είναι η μεγαλύτερη πρόκληση κάθε φορά που ερμηνεύετε την Αΐντα;

«Να μπω ψυχή τε και σώματι στο ρόλο. Κάθε ρόλος είναι ένα ξεχωριστό άτομο, δεν είναι μόνο νότες. Η μουσική σε βοηθά να εκφράσεις αυτό το άτομο. Και για να το πετύχεις πρέπει να μελετήσεις πολύ την ιστορική περίοδο του έργου, τον πολιτισμό, να μάθεις για τους ανθρώπους της εποχής».

  • Αισθάνεστε ότι έχετε κάτι κοινό με την Αΐντα; Είναι κι αυτή ξένη στην Αίγυπτο. Εχετε αισθανθεί εσείς ποτέ ξένη στη Δύση;

«Εχετε δίκιο. Μένω σε μια ξένη χώρα όπως και η Αΐντα. Οπότε ναι, αυτό το μοιραζόμαστε. Ευτυχώς όμως για μένα η Ευρώπη δεν μοιάζει σε τίποτα με την Αίγυπτο την εποχή της Αΐντα! Η ηρωίδα είναι μια ερωτευμένη γυναίκα. Προσωπικά θεωρώ ότι η αγάπη είναι το κεντρικό θέμα της όπερας. Τα πάντα «χτίζονται» γύρω της. Είναι η αγάπη της προς τον πατέρα της αλλά πάνω απ’όλα η αγάπη της για τον Ρανταμές. Η Αΐντα εκπροσωπεί την αγάπη. Την αισθάνεσαι, είναι τόσο δυνατή και απόλυτη που την οδηγεί στην υπέρτατη θυσία. Οπωσδήποτε και η δική μου Αΐντα είναι μια γυναίκα που ζει έντονα το πάθος της, παρά τις φυλετικές διαφορές. Τελικά θεωρώ ότι η γλυκύτητα, η ειλικρίνεια και η εσωτερική ομορφιά νικάει πάντα. Ελπίζω να το μεταδώσω και στο κοινό του Ηρωδείου».

  • Σήμερα ο ανταγωνισμός ανάμεσα στους ερμηνευτές είναι τεράστιος. Τι θα συμβουλεύατε μια νεαρή Ελληνίδα σοπράνο;

«Να ζει έντονα. Να είναι ο εαυτός της, να είναι γενναιόδωρη. Να σέβεται τους άλλους και να γνωρίζει τα όριά τους. Οπωσδήποτε πρέπει να είναι επαγγελματικά προετοιμασμένη και να έχει κάνει πολύ καλές σπουδές. Και πάλι όμως αυτά δεν είναι αρκετά. Για να πετύχει πρέπει να μπορεί να δώσει αυτό που οι άλλοι δεν μπορούν: τον εσωτερικό της κόσμο και την εντιμότητά της. Το κοινό καταλαβαίνει πάντα πότε ένας ηθοποιός, ένας μουσικός, ένας ερμηνευτής προσποιείται κάτι που δεν είναι».

  • Εχετε συνεργαστεί στο παρελθόν με σκηνοθέτες όπως ο Μπομπ Γουίλσον. Στην «πολεμική» ανάμεσα στις σύγχρονες παραστάσεις και τις κλασικές αναβιώσεις έργων ποιο μέρος παίρνετε;

«Κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει καν να γίνεται αυτός ο διαχωρισμός. Οι παραγωγές είναι καλές ή κακές, επιτυχημένες ή αποτυχημένες. Δούλεψα σε υπέροχες μοντέρνες παραστάσεις και σε άλλες περισσότερο κλασικές, που ήταν όμως μικρής αξίας. Πολύ λίγοι σκηνοθέτες μπορούν να κάνουν τους ερμηνευτές να φαίνονται μικροί! Κατά τη γνώμη μου η βάση για μια καλή παράσταση είναι ο σεβασμός της μουσικής αλλά και της δραματικότητας του έργου».

  • Ποιοι είναι οι αγαπημένοι σας συνθέτες;

«Η φωνή μου είναι κατάλληλη για ρόλους που απευθύνονται σε «σοπράνο spinto»: διαθέτει μεγάλη διαύγεια και ένταση και ταυτόχρονα μια πιο σκοτεινή χροιά. Μπορεί να χειριστεί τις δυναμικές αλλαγές στη μουσική και γλιστρά πάνω από την ορχήστρα ακόμη κι όταν παίζουν όλα τα όργανα. Πολλοί μαέστροι αγαπούν τη φωνή μου γι’αυτό το λόγο. Ρόλους για σοπράνο spinto διαθέτουν οι όπερες του Πουτσίνι («Τόσκα», «Μαντάμα Μπάτερφλαϊ», «Μανόν Λεσκό») και του Βέρντι («Η δύναμη του πεπρωμένου», «Αΐντα», «Τροβατόρε»). Με τον «Τροβατόρε» και τη «Λουίζα Μίλερ» του Βέρντι θα αναμετρηθώ μέσα στα επόμενα χρόνια. Αλλά και μ’ άλλους νέους ρόλους για μένα όπως π.χ. στο «Αντρέα Σενιέ» του Ουμπέρτο Τζορντάνο. Θα ευχόμουν επίσης να τραγουδήσω «Ντον Κάρλο» και «Δύναμη του πεπρωμένου» του Βέρντι». *

«Δεν έχω χρόνο για προσωπική ζωή»!

  • Πότε ανακαλύψατε τη φωνή σας; Και τι σας έφερε στην όπερα;

«Αγαπούσα πάντα τη μουσική. Οι γονείς μου με έστρεψαν στην όπερα σε ηλικία περίπου 18 ετών. Η πρώτη όπερα που άκουσα ήταν στο ραδιόφωνο, η «Μποέμ», κι αμέσως ερωτεύτηκα το συγκεκριμένο είδος μουσικής».

  • Τι δυσκολίες αντιμετωπίσατε στο ξεκίνημά σας;

«Ευτυχώς, τα πάντα προέκυψαν πολύ φυσικά. Δεν αντιμετώπισα ιδιαίτερα προβλήματα, κυρίως γιατί είχα τη στήριξη της οικογένειάς μου. Το Ωδείο στην πόλη όπου γεννήθηκα, την Xi’An (την παλιά αυτοκρατορική πόλη, γνωστή διεθνώς για τους γλυπτούς στρατιώτες από τερακότα), ήταν άρτια εξοπλισμένο. Διαθέτει μια μεγάλη συλλογή από CD και DVD, ενώ οι εξαίρετοι καθηγητές του σπούδασαν στην Ιταλία και γνωρίζουν την ευρωπαϊκή όπερα. Οπότε δεν ήταν καθόλου δύσκολο για μένα να σπουδάσω όπερα στην Κίνα».

  • Ξεκινήσατε ως μέτζο σοπράνο. Τι σας έκανε να αλλάξετε στιλ και να γίνετε σοπράνο;

«Προφανώς το διαβάσατε στο Ιντερνετ. Δεν είναι αληθές. Δεν υπήρξα ποτέ μέτζο. Ημουν από την αρχή σοπράνο».

  • Τώρα πια πού ζείτε; Στην Ευρώπη ή στην Κίνα;

«Ζω μόνιμα στη Βερόνα της Ιταλίας από το 2002. Εχω όμως σπίτι και στην Xi’An όπου πηγαίνω χωρίς δεύτερη σκέψη όταν έχω χρόνο».

  • Οικογένεια έχετε;

«Δυστυχώς όχι. Για την ώρα είμαι απόλυτα αφοσιωμένη στην καλλιτεχνική μου εξέλιξη. Τα μεγαλύτερα θέατρα με αναζητούν και μου είναι πολύ δύσκολο να σκέφτομαι άλλα πράγματα. Δεν έχω το χρόνο. Στο μέλλον, φαντάζομαι ότι θα αποκτήσω ιδιωτική ζωή, ελπίζω ευτυχισμένη».

Advertisements

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΧΟΡΩΔΩΝ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ: Στο στόχαστρο οι εργαζόμενοι

Η ολομέτωπη επίθεση που δέχεται το σύνολο των εργαζομένων της χώρας, με πρόσχημα την οικονομική κρίση, ήδη έχουν επηρεάσει και τους εργαζόμενους στη Λυρική Σκηνή. Οπως αναφέρει σε ανακοίνωσή του το Σωματείο Χορωδών, «μετά την απαράδεκτη συμφωνία εκχώρησης της Εθνικής Λυρικής Σκηνής στο Ιδρυμα Στ. Νιάρχος, επιζητούν τρόπους μείωσης των εργαζομένων, σύμφωνα με το πλαίσιο που έχει καταθέσει το Ιδρυμα, και ελαστικοποίησης των σχέσεων εργασίας. Με το νόμο 3812/2009 (Ραγκούση), από την αρχή του έτους ξεκίνησαν απολύσεις τεχνικού και βοηθητικού προσωπικού με σύμβαση ορισμένου χρόνου και το μέτρο επεκτείνεται και στους καλλιτέχνες».Η διοίκηση της ΕΛΣ έκλεισε τη σκηνή στο «Ακροπόλ» και το μέλλον διαφαίνεται ζοφερό για τους πλέον των 100 εργαζόμενους, αλλά και των εξαιρετικά πετυχημένων θεσμών της παιδικής σκηνής και της οπερέτας. Επίσης, ξεκίνησε πόλεμο, με επιβολή πειθαρχικών ποινών, τρομοκράτησης των εργαζομένων και ποινικοποίησης της συνδικαλιστικής δράσης. Στα «μέτρα», επιπλέον, περιλαμβάνεται και η αξιολόγηση των εργαζομένων αορίστου χρόνου.

«Πίσω από το μανδύα του δήθεν ανεβάσματος του επιπέδου των εργαζομένων, οι αξιολογήσεις είναι – και αυτές – ένα εργαλείο στην κατεύθυνση της μείωσης του προσωπικού και του «εργατικού κόστους»», τονίζει το Σωματείο Χορωδών. Σημειώνει πως «οι διευθυντές των τμημάτων της ΕΛΣ έχουν ήδη προχωρήσει σε έγγραφες αξιολογήσεις, στις οποίες, όπως είναι αναμενόμενο, έχουν στοχοποιήσει πρώτα απ’ όλα τους συνεπείς αγωνιστές, τους ανθρώπους που αντιστέκονται και τους συνδικαλιστές. Θέλουν να απαλλαγούν από πάσης φύσεως «βαρίδια», να έχουν φτηνό και ευέλικτο εργατικό δυναμικό και πειθήνιους εργαζόμενους που δε θα σηκώνουν κεφάλι, θα έχουν ελάχιστα δικαιώματα και δε θα διεκδικούν. Εργαζόμενους, που θα έχουν μια στο τόσο δουλειά ή και καθόλου. Και φυσικά αυτό θα έχει ολέθριες συνέπειες στην καλλιτεχνική απόδοση».

Στην κατεύθυνση της τουριστικοποίησης της τέχνης και του πολιτισμού ήταν και η χρήση διώροφου λεωφορείου, με την μπαντίνα που επιστράτευσε η διοίκηση της Λυρικής Σκηνής για να διαφημίσει την παράσταση της «Αΐντα». «Σήμερα η μπαντίνα, αύριο το μπαλέτο, η χορωδία, η ορχήστρα και στο Νιάρχο ποιος ξέρει τι άλλο…», σημειώνει μεταξύ άλλων το σωματείο, υπογραμμίζοντας: «Θέλουμε μια Λυρική που θα υπηρετεί τις ανάγκες του λαού για τέχνη και πολιτισμό, έξω από την ανταποδοτικότητα και την εμπορευματοποίηση. Προσιτή και με υψηλό καλλιτεχνικό θέαμα».

Το Σωματείο καλεί τους εργαζόμενους στην ΕΛΣ σε συσπείρωση και πάλη για: Μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων. Καμία αξιολόγηση. Τήρηση της Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας. Ακύρωση της μείωσης των αποδοχών και επιδομάτων Χριστουγέννων, Πάσχα, Αδείας. Ανανέωση της σύμβασης για το «Ακροπόλ» ή εύρεση άλλης κατάλληλης σκηνής, ώστε η οπερέτα και το παιδικό να παίζονται σ’ όλη τη σεζόν κι όχι για λίγες παραστάσεις στο «Ολύμπια». Οχι στη συρρίκνωση του μοναδικού λυρικού θεάτρου. Κάλυψη του ελλείμματός του. Αύξηση της χρηματοδότησής του για να συνεχίσει απρόσκοπτα το έργο του. Οχι στην ποινικοποίηση της συνδικαλιστικής δράσης. Οχι στην τρομοκράτηση των εργαζομένων. [Ριζοσπάστης, Πέμπτη 22 Ιούλη 2010]

ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ: Χάπενινγκ στην «ομίχλη»

Το λεωφορείο- διαφήμιση της «Αΐντα»

Ενα διώροφο λεωφορείο επιστράτευσε χτες η διοίκηση της Λυρικής Σκηνής προκειμένου να διαλαλήσει, με «χρώματα» της «Αΐντα» και με μπαντίνα, τη δεύτερη παραγωγή της στο Ηρώδειο. Το χάπενινγκ, στο κέντρο της Αθήνας, ακόμη και μπροστά από το Προεδρικό Μέγαρο, έρχεται σε αντιδιαστολή με τη σκληρή πραγματικότητα της Λυρικής Σκηνής, όπου το «τοπίο» μόνο γιορτινό δεν είναι. Ουδέν νεώτερον από το …μέτωπο του ΥΠΠΟ-Τ όσον αφορά στην πολυαναμενόμενη έκτακτη επιχορήγηση της ΕΛΣ. Ταυτόχρονα, το μοναδικό λυρικό μας θέατρο αποψιλώνεται από εργαζόμενους, στους οποίους δεν ανανεώνονται οι συμβάσεις εργασίας. Αξίζει δε να σημειωθεί ότι όσους καλλιτέχνες απασχολεί η ΕΛΣ ως εκτάκτους για τις παραστάσεις της, η διοίκηση τους επιβάλλει συμβάσεις έργου και όχι εξαρτημένης εργασίας, με όλες τις επιπτώσεις σε βάρος τους (ασφαλιστικές εισφορές, δώρα, επιδόματα, εργασιακά δικαιώματα). Χαρακτηριστικό, επίσης, είναι ότι στο καλλιτεχνικό προσωπικό ακόμη δεν έχουν καταβληθεί δεδουλευμένα από τον περασμένο Νοέμβρη. Μετά από καταγγελία στην Επιθεώρηση Εργασίας η διοίκηση υποσχέθηκε ότι θα δοθούν μέχρι 31/7.

Οσον αφορά στην «Αΐντα» του Βέρντι, στο Ηρώδειο, στις 23, 24 και 28/7 (9 μ.μ.), η παράσταση είναι βασισμένη στην ιστορική σκηνοθεσία του Ντίνου Γιαννόπουλου (1991). Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός, σκηνοθετική προσαρμογή: Παναγής Παγουλάτος, προσαρμογή σκηνικών και κοστουμιών: Τότα Πρίτσα, προσαρμογή χορογραφίας: Ιρίνα Ακριώτη – Κολιουμπάκινα, φωτισμοί: Νίκος Εργαζάκης, διεύθυνση μπάντας: Γιώργος Αραβίδης. Συμμετέχουν η Ορχήστρα, η Χορωδία και το Μπαλέτο Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Τους ρόλους ερμηνεύουν διαδοχικά: Αΐντα: Τιζιάνα Καρούζο (23, 28/7) – Χούι Χε (24/7), Ελένα Κασσιάν (23, 28/7) – Χαρίκλεια Μαυροπούλου (24/7), Στιούαρτ Νιλ (23, 24/7) – Μπάντρι Μαϊσουράτζε (28/7), Γιάννης Γιαννίσης (23/7) – Δημήτρης Πλατανιάς (24, 28/7), Δημήτρης Καβράκος (23, 28/7) – Χριστόφορος Σταμπόγλης (24/7), Δημήτρης Κασιούμης (23, 28/7) – Τάσος Αποστόλου (24/7), Δημήτρης Σιγαλός (23, 28/7) – Νίκος Στεφάνου (24/7), Αρτεμις Μπόγρη (23, 28/7) – Ινές Ζήκου (24/7). [Ριζοσπάστης,Τετάρτη 21 Ιούλη 2010]

Αΐντα από τα παλιά

  • Της ΠΑΡΗΣ ΣΠΙΝΟΥ, Επτά, Κυριακή 18 Ιουλίου 2010
  • Μετά τη «Νόρμα» η Εθνική Λυρική Σκηνή επανέρχεται εκτάκτως στο Ηρώδειο αυτό το καλοκαίρι με μια δεύτερη όπερα: τη δημοφιλή «Αΐντα» του Βέρντι, που βασίζεται στην ιστορική σκηνοθεσία που είχε κάνει ο Ντίνος Γιαννόπουλος, το 1991.

Από  αριστερά, Ελενα Κασσιάν, Γιάννης Γιαννίσης και Τιτσιάνα Καρούζο.

Από αριστερά, Ελενα Κασσιάν, Γιάννης Γιαννίσης και Τιτσιάνα Καρούζο.

Πρόκειται για μια μεγάλη παραγωγή με ορχήστρα, χορωδία και μπαλέτο, με έλληνες και ξένους ερμηνευτές. Η πρεμιέρα θα δοθεί την Παρασκευή, με την ιταλίδα υψίφωνο Τιτσιάνα Καρούζο στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ενώ θα ακολουθήσουν δύο ακόμα παραστάσεις στις 24 και 28 Ιουλίου. Την ορχήστρα θα διευθύνει ο Λουκάς Καρυτινός και τη χορωδία ο Νίκος Βασιλείου.

Για χάρη της «Αΐντα» οι αποθήκες της Λυρικής άνοιξαν, τα παλιά κοστούμια της Λίζας Ζαΐμη φρεσκαρίστηκαν και τα ιστορικά σκηνικά του Γιάννη Καρύδη, που είχαν καταστραφεί, έγιναν από την αρχή (την προσαρμογή των σκηνικών και των κοστουμιών επιμελείται η Τότα Πρίτσα).

«Η ενθαρρυντική ανταπόκριση του κόσμου στη «Νόρμα» μάς οδήγησε να πάρουμε την απόφαση να παρουσιάσουμε μία ακόμα όπερα στο Ηρώδειο, αυτήν την εποχή. Ασφαλώς με τη λογική της οικονομίας που διέπει τη Λυρική τη δύσκολη περίοδο που διανύουμε» τονίζει ο Παναγής Παγουλάτος, υπεύθυνος για τη σκηνοθετική προσαρμογή.

«Η «Αΐντα» έχει μείνει στη μνήμη του κοινού λόγω της εξαιρετικής μουσικής που έγραψε ο ώριμος Βέρντι. Είναι ένα έργο που επιδέχεται πολλές αναγνώσεις, με μεγάλο πλήθος ερμηνευτών και θεαματικότατη σκηνή» συνεχίζει ο ίδιος. «Για να δημιουργήσουμε εκ νέου τα σκηνικά βασιστήκαμε στο βίντεο της παράστασης του 1991, τα προσαρμόσαμε όμως στη χωροταξία του Ηρωδείου με πιο σύγχρονο πνεύμα. Ετσι, το σκηνικό δεν είναι πλέον τόσο ψηλό, αποφύγαμε το πολύ χρυσό, τονίσαμε τα χρώματα με φωτισμό που πέφτει πάνω στις πέτρες…»

Η πρόταση του 1991 ήταν ένα κλασικό ανέβασμα. «Δεν έχουν γίνει αλλοιώσεις στο κείμενο, κρατήσαμε την ιστορία και τους ήρωες του Βέρντι» τονίζει ο Π. Παγουλάτος. Ετσι μία ακόμα φορά θα μεταφερθούμε στην Αίγυπτο, την εποχή ισχύος των φαραώ, για να ζήσουμε μια ιστορία αγάπης και προδοσίας, γεμάτη συγκρούσεις. Γνωστή για την περίφημη σκηνή του θριάμβου η όπερα εστιάζει στα συναισθήματα των πρωταγωνιστών: της κόρης του βασιλιά της Αιθιοπίας Αΐντα και της κόρης του βασιλιά της Αιγύπτου Αμνέριδας, οι οποίες διεκδικούν τον γενναίο αρχιστράτηγο Ρανταμές.

Η «Αΐντα» παρουσιάστηκε πρώτη φορά στην όπερα του Καΐρου, το 1871, ενώ έναν χρόνο αργότερα έγινε η πανευρωπαϊκή πρεμιέρα της στη Σκάλα του Μιλάνου. Στην Εθνική Λυρική Σκηνή πρωτοπαρουσιάστηκε το 1958, όταν εγκαινιάστηκε το σημερινό θέατρο «Ολύμπια». Στις παραστάσεις του Ηρωδείου η διανομή είναι διπλή: Αΐντα: Τιτσιάνα Καρούζο (23 & 28/7), Χούι Χε (24/7). Αμνερις: Ελενα Κασσιάν (23 & 28/7), Χαρίκλεια Μαυροπούλου (24/7), Ρανταμές: Στιούαρτ Νιλ (23 & 28/7), Μπάντρι Μαϊσουράτζε (28/7) κ.ά. *

«Αΐντα» στο Ηρώδειο

Βέρντι

Η υπέροχη μουσική του Βέρντι θα πλημμυρίσει το Ηρώδειο, στις 23, 24 και 28/7 (9 μ.μ.), όπου παρουσιάζεται από την Εθνική Λυρική Σκηνή ένα από τα πλέον δημοφιλή έργα του, η «Αΐντα». Η δεύτερη μες στο καλοκαίρι παραγωγή της Λυρικής (σε συνεργασία με το Δήμο Αθηναίων) είναι βασισμένη στην ιστορική σκηνοθεσία του Ντίνου Γιαννόπουλου (1991). Η τετράπρακτη όπερα, σε ποιητικό κείμενο του Αντόνιο Γκισλαντσόνι (στηριγμένο σε σενάριο του Ογκίστ Μαριέτ), τοποθετείται στην Αίγυπτο, την εποχή των Φαραώ, όπου είναι αιχμάλωτη η Αΐντα, κόρη του βασιλιά της Αιθιοπίας. Η φήμη της όπερας οφείλεται, κυρίως, στο μουσικό μέρος και στην περίφημη θριαμβική παρέλαση των νικητών μπροστά στον Φαραώ. Μουσική διεύθυνση: Λουκάς Καρυτινός, σκηνοθετική προσαρμογή Παναγής Παγουλάτος, προσαρμογή σκηνικών και κοστουμιών Τότα Πρίτσα, προσαρμογή χορογραφίας Ιρίνα Ακριώτη – Κολιουμπάκινα, φωτισμοί Νίκος Εργαζάκης, διεύθυνση μπάντας Γιώργος Αραβίδης. Συμμετέχουν η Ορχήστρα, η Χορωδία και το Μπαλέτο Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Τους ρόλους ερμηνεύουν διαδοχικά: Αΐντα: Τιζιάνα Καρούζο (23, 28/7) – Χούι Χε (24/7), Ελένα Κασσιάν (23, 28/7) – Χαρίκλεια Μαυροπούλου (24/7), Στιούαρτ Νιλ (23, 24/7) – Μπάντρι Μαϊσουράτζε (28/7), Γιάννης Γιαννίσης (23/7) – Δημήτρης Πλατανιάς (24,28/7), Δημήτρης Καβράκος (23, 28/7) – Χριστόφορος Σταμπόγλης (24/7), Δημήτρης Κασιούμης (23,28/7) – Τάσος Αποστόλου (24/7), Δημήτρης Σιγαλός (23,28/7) – Νίκος Στεφάνου (24/7), Αρτεμις Μπόγρη (23,28/7) – Ινές Ζήκου (24/7).

Νέα διεύθυνση στο Μπαλέτο της Λυρικής

ΧΟΡΟΣ. Χωρίς ούτε καν το καταλάβουμε πέρασαν τρία χρόνια από τότε που ο Ιρεκ Μουχαμέντοφ, διάσημος σταρ του κλασικού μπαλέτου, ανέλαβε την καλλιτεχνική διεύθυνση του Μπαλέτου της Λυρικής Σκηνής. Η θητεία του έληξε και μόλις χθες, ο ίδιος πέρασε από τα γραφεία της ΕΛΣ για να αποχαιρετήσει τους τελευταίους. Οπως ορίζει ο νόμος και έπειτα από αξιολόγηση του προσωπικού στην οποία συμμετείχε ο Μουχαμέντοφ, ο καλλιτεχνικός διευθυντής της Λυρικής Τζοβάννι Πάκορ και το Δ. Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής όρισαν νέα διευθύντρια του Μπαλέτου την Ελληνίδα χορεύτρια και χορογράφο Χριστιάνα Στεφάνου.

Προερχόμενη από το περιβάλλον της Λυρικής Σκηνής, όπου δίδασκε επί σειράν δέκα ετών τους χορευτές του Μπαλέτου, η Χριστιάνα Στεφάνου έχει διακριθεί μέσα στα χρόνια για την επαγγελματική της αρτιότητα, την αφοσίωσή της και τη συναδελφική συμπεριφορά της.

Διακεκριμένο είναι και το βιογραφικό της μέχρι σήμερα καλλιτεχνικής πορείας της.

Πτυχιούχος της Ανωτάτης Κρατικής Ακαδημίας του Μονάχου, υπήρξε σολίστ του μπαλέτου της Εθνικής Οπερας του Μονάχου, όπου και χόρεψε πολυάριθμους σολιστικούς και πρωταγωνιστικούς ρόλους του κλασικού ρεπερτορίου, ενώ στη διάρκεια της καριέρας της συνεργάστηκε με κορυφαίους δασκάλους. Η Χριστιάνα Στεφάνου είναι καθηγήτρια χορού στην Επαγγελματική Σχολή Χορού της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, καθώς και στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης, ενώ υπήρξε μέλος της Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Χορού του ΥΠΠΟ.

Ελληνίδα η νέα διευθύντρια του Μπαλέτου

  • Από τους κόλπους της ΕΛΣ, έπειτα από αξιολογική κρίση, επιλέχτηκε η Χριστιάνα Στεφάνου για διάδοχος του Μουχαμέντοφ

  • Η Χριστιάνα Στεφάνου, χορεύτρια και χορογράφος, είναι πλέον η νέα διευθύντρια του Μπαλέτου της Εθνικής Λυρικής Σκηνής. Θέση που κατείχε τα προηγούμενα χρόνια ο Ιρεκ Μουχαμέντοφ. Η απόφαση πάρθηκε, όπως ορίζει ο νόμος, από τον καλλιτεχνικό διευθυντή Τζοβάνι Πάκορ και επικυρώθηκε ομόφωνα από το Δ.Σ. της Εθνικής Λυρικής Σκηνής.

Στο κέντρο της φωτογραφίας ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Λυρικής Νίκος  Μουρκογιάννης και η Χριστιάνα Στεφάνου, κυκλωμένοι από χορευτές του  μπαλέτου

Στο κέντρο της φωτογραφίας ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Λυρικής Νίκος Μουρκογιάννης και η Χριστιάνα Στεφάνου, κυκλωμένοι από χορευτές του μπαλέτου

Ουσιαστικά, κι αυτό είναι το σημαντικότερο, η επιλογή της Χριστιάνας Στεφάνου προέκυψε από αξιολογική κρίση των στελεχών του Μπαλέτου της ΕΛΣ. Διακρίθηκε για την επαγγελματική της αρτιότητα, την αφοσίωσή της στην ΕΛΣ και τη συναδελφική συμπεριφορά της, κατά τη διάρκεια της 10χρονης θητείας της στο Μπαλέτο της ΕΛΣ, όπου δίδασκε στην Επαγγελματική του Σχολή Χορού.

Πτυχιούχος της Ανώτατης Κρατικής Ακαδημίας του Μονάχου, υπήρξε σολίστ του μπαλέτου της Εθνικής Οπερας του Μονάχου όπου και χόρεψε πολυάριθμους σολιστικούς και πρωταγωνιστικούς ρόλους του κλασικού και σύγχρονου ρεπερτορίου («Ζιζέλ», «Κυρία με τις Καμέλιες», «Καρυοθραύστης» κ.ά.).

Συνεργάστηκε με σημαντικούς καθηγητές και χορογράφους (Τζον Νοϊμάγερ, Ματς Εκ, Πίτερ Ράιτ, Ρέι Μπάρα, Γουίλιαμ Φορσάιθ, Μορίς Μπεζάρ, Γίρι Κίλιαν κ.ά.). Εχει περιοδεύσει με το Βαυαρικό Κρατικό Μπαλέτο σε διάφορα θέατρα ανά την υφήλιο και συγκεκριμένα στη Ρωσία στο Θέατρο Μαρίινσκι της Αγίας Πετρούπολης, στο New York State Theater των ΗΠΑ, στην Κίνα, την Ουκρανία, την Ελβετία, τη Γερμανία, την Ισπανία, την Ιταλία, την Ν. Κορέα, την Ουγγαρία, την Πολωνία και αλλού. Εκτός από την Επαγγελματική Σχολή Χορού της ΕΛΣ διδάσκει και στην Κρατική Σχολή Ορχηστικής Τέχνης (ΚΣΟΤ). Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Κρατικών Βραβείων Χορού του ΥΠΠΟ. Μιλάει πέντε ξένες γλώσσες (αγγλικά, γερμανικά, ιταλικά, γαλλικά και βουλγαρικά).