«Ανεμος» ψυχραιμίας στη Λυρική

  • Μετά τους πρόσφατους κλυδωνισμούς, οι πρωταγωνιστές παρεμβαίνουν και προτάσσουν το «γενικό καλό
  • Δημητρης Pηγοπουλος, Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, Tρίτη, 12 Oκτωβρίου 2010

ΛΥΡΙΚΗ. Το Σάββατο, η πρεμιέρα της «Κάρμεν» στο μερικώς ανακαινισμένο «Ολύμπια» εγκαινίασε τη νέα καλλιτεχνική περίοδο για την Εθνική Λυρική Σκηνή. Μια καλλιτεχνική περίοδο η τύχη της οποίας παιζόταν μόλις λίγους μήνες πριν, όταν ο υπουργός Πολιτισμού δεν απέκλειε το ενδεχόμενο να κλείσει το μόνο κρατικό λυρικό θέατρο της χώρας μας εξαιτίας συσσωρευμένων χρεών ύψους 16 εκατομμυρίων ευρώ.

Τις παραμονές της πρεμιέρας, ο Σύλλογος Πρωταγωνιστών της ΕΛΣ θέλησε να παρέμβει στις κυοφορούμενες εξελίξεις με αφορμή την ανάδειξη νέου καλλιτεχνικού διευθυντή (η περίοδος υποβολής ηλεκτρονικών υποψηφιοτήτων έληξε στις 17 Σεπτεμβρίου). Η ανοιχτή επιστολή, με συγκεκριμένες θέσεις και εμφανή τη διάθεση των συντακτών της να υπερασπιστούν την αποστολή της Λυρικής Σκηνής και το μέλλον της, αποδεικνύεται ιδιαίτερα αποκαλυπτική για τα νέα δεδομένα που διαμορφώνει η σχεδόν υπαρξιακών διαστάσεων κρίση. Eίναι από τα «καλά» μιας δύσκολης στιγμής: κινητοποιεί. Αν πριν από την κρίση τα αιτήματα των εργαζομένων είχαν περισσότερο συνδικαλιστικό περιεχόμενο, τώρα παρατηρεί κανείς μια πιο «πατριωτική» στάση. Στο κείμενο των πρωταγωνιστών είναι έκδηλη η αγωνία για το «αύριο» του οργανισμού. Μπροστά μπαίνει το «γενικό καλό», ενώ δεν διαβάσαμε ούτε μισό αμιγώς συντεχνιακό αίτημα. Η συνειδητοποίηση της κρίσης μάς κάνει όλους πιο ώριμους. Επίσης είναι σαφές ότι έχει αλλάξει ο τόνος. Τις πρώτες εβδομάδες μετά την κρίση οι φωνές που συνήθως ακούγονται είναι πιο «ισοπεδωτικές», η επιθυμία για «αλλαγές» σαρώνουν τον δημόσιο διάλογο, αλλά δεν είναι πάντα τότε η πιο κατάλληλη στιγμή για να ληφθούν αποφάσεις. Σήμερα, τέσσερις μήνες μετά, η ανοιχτή επιστολή των πρωταγωνιστών αποπνέει ψυχραιμία και ωριμότητα.

Αν η επιβίωση είναι ένα στοίχημα που κερδίζεται μέρα με τη μέρα, η προσοχή πρέπει να επιστρέψει στα πολύ βασικά: στην ταυτότητα της ΕΛΣ και στο πώς θα υπηρετήσει την αποστολή της. «Για μας είναι ξεκάθαρο ότι ο Πολιτισμός είναι η ταυτότητά μας άρα πρέπει να μας αφορά και η παραγωγή του. Δεν είναι προϊόν που εισάγουμε και καταναλώνουμε. Κάθε -θεμιτή- συναλλαγή με οργανισμούς και γραφεία του εξωτερικού πρέπει να έχει άξονα την ισοτιμία και προτεραιότητα την εθνική αποστολή ενός κρατικού θεάτρου. Το προστατευμένο, αλλά όχι προστατευτικό, περιβάλλον ενός «ανοιχτού» κρατικού θεάτρου μπορεί και πρέπει να γίνει βήμα για τους Ελληνες δημιουργούς, τους Ελληνες ερμηνευτές. Η ποιότητα και η άμιλλα με ξένους οργανισμούς μπορεί να επιδιωχθεί σε περιβάλλον ασφάλειας, οργάνωσης και αφοσίωσης και σωστής προετοιμασίας που καλείται να εμπνεύσει ο νέος καλλιτεχνικός διευθυντής σε εποχή δύσκολη ή -όπως πιστεύουμε- εποχή προκλήσεων».

Οι πρωταγωνιστές της Λυρικής δικαίως επισημαίνουν τη σημασία της ορθής διαχείρισης του ανθρώπινου δυναμικού του οργανισμού. «Η εγκατάσταση κλίματος εργασιακής ασφάλειας και σεβασμού δεν μπορεί παρά να ανταποδώσει αύξηση της παραγωγικότητας και άνοδο της ποιότητας τόσο κατ’ άτομο όσο και συλλογικά. Ο εργαζόμενος στην ΕΛΣ πρέπει να αισθάνεται συναυτουργός της επιτυχίας και να απολαμβάνει το μερίδιο προβολής, σεβασμού και επιβράβευσης που του αναλογεί». Ποιος είπε ότι η Κρίση είναι μόνο καταστροφή;

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: