Archive for Ιουλίου 2012

Περικοπές στην Οπερα της Βιέννης

Σε δραστικές περικοπές πιέζεται να προχωρήσει η Οπερα της Βιέννης, έπειτα από ξαφνική οδηγία του αυστριακού υπουργείου Οικονομικών. Ο ετήσιος προϋπολογισμός της Οπερας, μιας από τις μεγαλύτερες του κόσμου, θα πρέπει να μειωθεί κατά δέκα εκατομμύρια ευρώ, όπως δήλωσε ο μουσικός διευθυντής του οργανισμού, Φραντς Βέλζερ–Μεστ. Η οδηγία δόθηκε στον διευθυντή ενώ βρισκόταν σε διακοπές, από την Αυστριακή υπουργό Οικονομικών, Μαρία Φέκτερ, γνωστή μας από τις συχνές δηλώσεις της για την ελληνική κρίση. «Κόψτε δέκα εκατομμύρια ευρώ, αν είναι εφικτό». «Δεν είναι», τόνισε ο μουσικός διευθυντής της Οπερας, η οποία λαμβάνει κάθε χρόνο επιχορήγηση ύψους 56,4 εκατομμυρίων ευρώ από το αυστριακό κράτος.

Ο Φραντς Βέλζερ–Μεστ αγωνίζεται να διατηρήσει τον προϋπολογισμό της Οπερας της Βιέννης ως έχει, καθώς πρόκειται από τις πιο δραστήριες, παραγωγικές, αλλά και δημοφιλείς όπερες στον κόσμο. Οπως φαίνεται όμως, ακόμη και οι πιο επιτυχημένοι –και κερδοφόροι– θεσμοί αναγκάζονται να προσαρμοστούν στην τάση εξορθολογισμού και μείωσης των κρατικών δαπανών που επικρατεί πια σε όλη την Ευρώπη. Από αυτό δεν ξεφεύγουν ούτε οι ισχυρότερες οικονομικά χώρες.

«Δεν μας είπαν πώς μπορούμε να το καταφέρουμε αυτό», συνέχισε τα παράπονά του ο Βέλζερ–Μεστ. «Εχουμε τα περισσότερα έσοδα σε σχέση με άλλες διεθνείς όπερες. Η βαυαρική είναι δέκα εκατομμύρια πίσω μας, η Οπερα του Βερολίνου, είκοσι εκατομμύρια. Εχουμε πληρότητα 99%. Δεν υπάρχει τρόπος να αυξήσουμε τα έσοδά μας». Η Οπερα της Βιέννης ανεβάζει κάθε χρόνο 50–60 παραγωγές σε περίπου 200 παραστάσεις. Ο διευθυντής του οργανισμού δεν δέχεται ότι μπορούν να γίνουν περικοπές 6,7 εκατ. ευρώ, όπως έδειξε πρόσφατη μελέτη, σημειώνοντας ότι ο πολιτισμός, στον οποίο βασιζόταν πάντα ο τουρισμός της χώρας, δεν εκτιμάται πια όπως παλιότερα.

Advertisements

Τροβατόρε: Εμβληματικός Βέρντι στο Ηρώδειο

Λουκάκος Κ., Η ΑΥΓΗ: 22/07/2012

Είναι πασίγνωστη η ρήση σχετικά με τον «Τροβατόρε», την ενδιάμεση από την τριλογία λυρικών επιδόσεών του, που καθιέρωσε οριστικά τον Τζουζέπε Βέρντι στα 1853: «Το μόνο που χρειάζεται ο Τροβατόρε για να πετύχει είναι απλά οι 4 μεγαλύτεροι τραγουδιστές του κόσμου», φέρεται να έχει αποφανθεί ο θρυλικός τενόρος Ενρίκο Καρούζο. Το συμπέρασμα ενός μεγάλου Μανρίκο της πρώιμης δισκογραφίας υπαινίσσεται με χιούμορ τις δυσθεώρητες απαιτήσεις δραματικής εξαγγελίας και φωνητικής επάρκειας που προϋποθέτει η ανάληψη των 4 πρωταγωνιστικών χαρακτήρων της συγκεκριμένης όπερας (των 5 θα υποστηρίζαμε εμείς!). Από αυτή την προσδοκία παραιτούνται σταδιακά οι φιλόμουσοι, τουλάχιστον από τότε που τους ρόλους αυτούς επωμίζονται λυρικοί καλλιτέχνες ελαφρότερης κατηγορίας από εκείνη που απαιτείται. Υπάρχει όμως και μια άλλη διδακτική ανάγνωση της περιώνυμης ρήσης: εκείνη που μας προκαλεί να σταθμίσουμε «το μόνο που δεν χρειάζεται» για την επιτυχία της αυτή η κοσμαγάπητη όπερα, και αυτό συνίσταται -κατά την άποψή μας- σε σκηνοθετική σύλληψη που αντιστρατεύεται τις ίδιες τις λέξεις του κειμένου και τις επιταγές της μουσικής του Βέρντι. Συνέχεια